Dag 21

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg. Ik beperk me tot de feiten aangezien anderen zelf al genoeg emoties hebben en de mijne daar niet bij nodig hebben.

DAG 21

Toen we 's middags bij Jacqueline kwamen was de canule al veranderd. Met deze kan ze ook een klein beetje praten en ze heeft twee keer 'ja' gezegd, al was het niet hard. Ze hoestte wel hard, soms zo sterk dat ze het dopje van de tracheacanule af hoestte. Verder was ze alert en keek veel om zich heen. Ze bewoog rustig en gecontroleerd, ook met haar linkerarm. De verpleger vertelde verder dat ze 's ochtends een klein beetje water had gehad en dat dat goed ging. Later op de middag zou de logopediste komen om te bespreken of ze misschien al een beetje yoghurt mag proberen. De muziek die we gisteravond mee hadden genomen op verzoek van de verpleger stond ook aan en dat leek ze prettig te vinden. Ze reageert erg positief op bezoek en glimlacht vaak. Aan het eind van het bezoekuur is ze echter wel erg moe. 

Echter, toen we 's avonds kwamen was de canule weg en afgeplakt en ademde ze door een buisje in haar neus. Toen we hiernaar vroegen bij de verpleegster zei ze dat Jacqueline de canule zelf uit haar keel had getrokken toen ze even niet met haar handen vast lag. Er zit nu een groot gaasje overheen, maar doordat er nog wel een gat/gaatje (grootte is relatief) achter zit hoest ze daar het slijm eruit en blijft het gaasje niet goed zitten. Die wordt dus vaak vernieuwd. Ze zal niet opnieuw een canule krijgen, want het gaat zo in principe ook prima (op het slijm na dus). Ze hebben ook een alternatief gevonden voor de alarmknop. Jacqueline heeft nu een knijpballontje naast haar bed hangen waar ze aan kan knijpen als er iets aan de hand is. De verpleegster vertelde echter dat ze er vaak in knijpt. Wanneer de verpleegster dan komt, lijkt er niets aan de hand te zijn. Misschien vind Jacqueline het gewoon leuk om te doen, misschien vind ze het prettig om ergens in te knijpen of misschien is het gewoon paniek. We zullen kijken hoe het de komende dagen gaat en zullen ook een stressballetje voor haar meenemen voor het geval ze het gewoon prettig vind om ergens in te knijpen. De logopediste is niet geweest, die komt de 5e (augustus) pas. Jacqueline had op verzoek van de arts wel al een keer haar naam gezegd, maar praten zal nu weer moeizamer gaan doordat de canule verwijderd is. Verder was alles weer prima. Jacqueline was wel moe en dus niet heel actief, maar dat is te begrijpen. Ze reageerde nog wel op vragen door te knikken of te schudden met haar hoofd.