Dag 77

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 77

Vandaag is de dag dat de MRI scan wordt gemaakt, zoals al eerder geschreven, nou niet het onderzoek waar ze op zit te wachten, maar moet toch gebeuren.

S-morgens heb ik haar opgehaald en zijn we naar het MCH Westeinde gereden, ze was erg gespannen, op wat er komen zou gaan.

Nog even op haar ingepraat, had ook gelijk een CD meegenomen, voor als ze in de scan lag kon ze naar de muziek luisteren.

Eenmaal in de MRI kamer had ze het even te zwaar, veel indrukken, (het is ook een behoorlijk imposant apparaat) en alle voorzorgsmaatregelen, geven ook al geen fijn gevoel bij iemand die het er niet op heeft.

Ik zou meegaan dus voor mij gelden de zelfde maatregelen als voor Jacqueline, niets van metaal e.d.de kamer binnen.

Ze werd erg goed op haar gemak gesteld, ik moest achter de MRI gaan zitten zodat Jacqueline via een spiegel mij kon zien.

Oke ik naar achter naar de MRI om daar te gaan zitten, zit ik plotseling met mijn voeten vast aan de MRI (oeps vergeten dat ik mijn werkschoenen aan had, stalen neuzen) vond Jacqueline wel grappig.

De MRI maakt inderdaad een po... herrie, ik had oordopjes in en Jacqueline een koptelefoon met de muziek. na een kwartier was het gedaan en konden we weg. Achteraf vond ze het toch wel meevallen, alleen op het laatst maakte hij echt herrie (vond ik ook).

Toen ze eenmaal weer in het Sophia was, kreeg ze weinig rust na een half uur moest ze alweer naar de Fysio, voor haar dagelijkse wandeling en trappen beklimmen.

Gelijk daarna haar eerste fitness sessie, fietsen 1 kilometer, het leek haar veel meer, daarna  een soort fietsen met haar armen, en duwen met haar armen.

Toen ze daarna op haar kamer op bed lag was ze toch wel moe (hoe zou dit nou komen!!).

's-avonds nog even langs geweest, en een kopje koffie gedronken. hebben het nog even over HET oog gehad, en ze zegt dat ze wanneer ze naar mij kijkt mijn gezicht wel wazig ziet maar er omheen scherper ziet. ook bij ander voorwerpen is dit het geval

Morgen toch maar het externe buro bellen om dit door te geven, had ze gisteren niet duidelijk gezegd, en dus niet begrepen

De dag die als 'Het Zwaard van Damocles' boven haar hoofd hing is al met al toch goed verlopen.

Moet toch nog even kwijt dat ik zeer trots ben op Jacqueline, die alles toch maar trotseert, en overwint.

Dag 76

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 76

Vandaag een drukke dag voor Jacqueline, een onderzoek voor haar ogen en een gesprek met de Neurochirurg plus de normale activiteiten.

Het onderzoek met het externe bureau, ging goed, moest net als bij de opticien vanaf een bord lezen,daarna een aantal regels lezen op een blad, waarbij de letters hoe langer hoe kleiner werden.
hieruit blijkt inderdaad dat Jacqueline haar rechteroog (het zgn probleemoog) een stuk minder is dan het goede linkeroog, wat hier de precieze oorzaak van is weten ze niet, ook omdat er geen afwijkingen aan haar oog te vinden zijn (het netvlies, de lens, hoornvlies e.d.) zijn in orde.een bril met een bepaalde sterkte heeft ook geen effect op eventueel scherper zien. misschien dat er in de hersenen toch iets beschadigd is (of dat er daar nog  bloed zit) wat dit probleem veroorzaakt.

Dit alles is nog gissen, morgen heeft ze een MRI scan en misschien is dit dan te zien, maar het kan ook van niet.

Wanneer er met de MRI ook niets uitkomt werden wij wel geadviseerd contact op te nemen met een oogspecialist om dit voorval uit te leggen, en te zien wat die er van vindt.

Uiteraard is Jacqueline hier erg teleurgesteld over, ze had gehoopt dat dit met een bril op te lossen was geweest, maar helaas dit is niet het geval.

Wel viel het de optometrist op dat Jacqueline haar rechteroog toch goed gebruikt b.v met iemand aankijken kijkt ze toch iemand met beide ogen aan. (wel dwaalt het oog dan af en toe af naar de buitenkant) maar dit komt omdat de binnenste oogspieren (nog) niet sterk genoeg zijn. dit kan inderdaad nog wel een half jaar duren.

Het gesprek met de Neurochirurg was ook niet wat ze ervan verwacht had, het was meer een gesprek van hoe het met haar ging e.d. (iets wat wij ook al tegen haar gezegd hadden) en toch had ze er andere verwachtingen van( meer zoiets van alles komt goed. en u kunt in een later stadium weer functioneren als van voor de hersenbloeding). 

Wel was de neurochirurg verbaasd dat wij eerst een gesprek met hem hadden en dan morgen pas de MRI in plaats van andersom. want dan had hij misschien al iets geweten. nu moet daar weer een afspraak voor worden gemaakt. Mocht er iets niet helemaal goed zijn dan horen wij dit natuurlijk gelijk.

Dus een dag die niet zo positief was uitgevallen als dat we verwacht hadden, ze was dan ook erg emotioneel toen we weer terug waren.

Dag 75

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 75

Vandaag heeft Jacqueline, weer een goede dag gehad, het gesprek met de revalidatiearts was goed verlopen.
A.s. weekeind mag Jacqueline vrijdagavond al naar huis en hoeft pas zondagavond weer terug te zijn
De arts was tevreden en op 27 oktober hebben zij weer een gesprek, om te kijken wanneer ze naar huis mag, en of dit haalbaar is.

De therapie was ook goed gegaan, zelf was ik deze dag vrij en kon ik zelf de therapie meemaken.
eerst moest ze vrij lopen (dus zonder rollator) en ging ze met de therapeute de gang op, ze bleven lang weg achteraf waren ze ook nog eens met de trap naar de 5e etage gegaan, dus vier trappen op.
en weer terug. dit alles zonder rollator !!.

Hierna moest ze evenwichts-oefeningen doen op een omgekeerd halfronde zachte bal gaan staan. je evenwicht bewaren en een bal vangen. dit ging ook best goed. Ze kreeg ook complimenten van de therapeut in de trend van "En dat voor iemand die een zware hersenbloeding heeft gehad"

Ben zelf ook erg trots op haar.

Ook nog even met de therapeute besproken, dat Jacqueline vind dat haar linkerbeen zwakker is dan het rechterbeen (terwijl dit been in het begin eigenlijk verlamd was). de therapeute vond dit inderdaad vreemd en zou haar dossier nog eens nakijken wat er precies aan de hand was in het begin.

Al met al weer een goede dag, met weer vooruitgang.

Dag 74

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 74

Jacqueline was vrolijk vandaag. Ze had 's ochtends bij de fysiotherapie drie keer de gang af gelopen zonder rollator. Hoewel ze zich nog wel een beetje onzeker en gespannen voelde vond ze het wel leuk. Toen we het over haar oog hadden, vertelde ze dat ze met haar slechte oog dat waar ze aandacht aan besteed (zoals een persoon waar ze mee zit te praten) niet scherp ziet, maar de achtergrond wel. Dus eigenlijk precies het tegenovergestelde van wat je met 'normaal' zicht hebt. 

Dag 72 & 73

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 72 &73  - Weekend

Jacqueline vond het erg fijn om weer thuis te zijn. Ze ging helaas wel weer meteen opruimen. Ze loopt in huis niet zo zeker als ze op het Sophia doet door alle drempels. Ze zat wel flink in over de onderzoeken van komende week. 

Dag 71

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 71

Sorry, berichtje vergeten. Weinig te melden.

Dag 70

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 70

Jacqueline is vandaag tijdens de fysiotherapie even naar buiten geweest. Ze is met haar rollator naar buiten gelopen, over de parkeerplaats, over de tramrails, over de oversteekplaats naar de andere kant van de straat en weer terug. Het ging goed, maar ze vond het wel vermoeiend. De fysiotherapeute heeft gezegd dat ze denkt dat Jacqueline over vier weken weer gewoon kan lopen en de dagelijkse dingetjes kan doen. De logopediste zei gisteren dat ze Jacqueline eigenlijk niet verder kan helpen. Morgen wordt overlegd of ze komend weekend thuis mag blijven slapen, maar de kans is groot dat dat goed is. De ergotherapeut merkte namelijk ook op dat het eigenlijk beter zou zijn voor Jacqueline omdat ze dat niet weer naar beneden en omhoog hoeft. Verder had Jacqueline nog wat zorgen over het onderzoek van gisteren, maar daar heb ik haar gerust over kunnen stellen. 

Dag 69

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 69

Jacqueline was moe van het psychologisch-neurologisch onderzoek dat ze 's middags had gehad. De uitslag hiervan is (uiteraard) nog niet bekend. De fysiotherapie was niet zo intensief, misschien omdat ze gisteren veel gedaan had. Ze moest wat simpele oefeningen met haar armen en benen uitvoeren. 

NOTE: Excuses voor het extreem korte berichtje, ik ben vandaag helaas niet bij Jacqueline geweest en dit is wat mij verteld is. De berichtjes zullen sowieso wat korter worden omdat er nu niet meer zoveel te melden valt. 

Dag 68

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 68 

Jacqueline was 's middags erg opgewekt. Ze was vrolijk en lachte veel. Tijdens de fysiotherapie heeft ze meerdere oefeningen gedaan. Het oorspronkelijke plan was dat ze in 'stabank' zou staan om haar kuitspieren op te rekken, maar die was al in gebruik. In plaats daarvan heeft ze meerdere kleine opdrachten uitgevoerd. Allereerst moest ze zijwaarts tussen de brug gelijke leggers staan met haar handen op de bar voor haar, waarna ze en bal over moest schoppen met de fysiotherapeute. Dit ging goed, hoewel ze naar mijn idee met haar rechterbeen vaak naar links schoot omdat ze die voet nog niet helemaal onder controle heeft. Hierna moest ze de bal over gooien. Ook dit ging goed. Jacqueline moest ook tussen de balken door lopen. Eerst met haar handen op de balken en daarna zonder. Dit vond ze en beetje eng, maar het ging prima. Hierna moest ze al lopend knie heffen, maar ze moest wel doorlopen. Ze mocht dus niet tussen elke stap stilstaan. Dit vond Jacqueline moeilijk. Zonder haar handen te gebruiken kon ze niet zo goed haar evenwicht behouden. Verder heeft ze op haar tenen (een heel klein stukje boven de grond, maar net zo goed op haar tenen), op haar hakken/hielen en achteruit gelopen (alles zo veel mogelijk met haar handen los). Het op haar hielen lopen lukte niet. Tot slot moest ze op een platform staan dat naar alle kanten kantelt. Hierop moest ze proberen in evenwicht te blijven. Alle opdrachten gingen voldoende of goed en de fysiotherapeut was tevreden. Na afloop was ze moe, maar ook trots op zichzelf. 

Dag 67

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.


Dag 67

Vandaag was het een rustige dag voor Jacqueline, niet veel activiteiten gehad vandaag,
Ze had goed geslapen, en was redelijk uitgerust aan de dag begonnen.
De ergotherapeut had gevraagd hoe het weekeind verlopen was, onder meer het traplopen en wat voor obstakels ze thuis was tegen gekomen. zoals drempels het toilet e.d.

De fysio heeft wat meer aandacht besteed aan Jacqueline d'r voeten vooral haar linker, want die sleept een beetje met d'r tenen, dit is alleen wanneer ze er niet teveel aandacht aan besteed.bij geconcentreerd lopen is dit een stuk minder.
Ze wil eigenlijk graag fitnessen (spinnen op de fiets) en zwemmen, alleen schijnen haar gegevens niet in de desbetreffende apparaten te staan waardoor dit niet kan (gegevens worden dan niet in de computer opgeslagen)?.
Jacqueline gaat wat meer aandringen bij de fysio dat dit geregeld moet worden. en anders zal ik nog wel navragen hoe dit zit.

Dag 65 & 66

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 65 & 66

Dit weekend is Jacqueline even thuis geweest, hoewel ze nog wel moet overnachten op het Sophia. Ze was erg blij thuis te zijn en wilde eigenlijk niet terug. Op zaterdag liep ze de trappen zonder problemen met één onderbreking op. Op zondag liep ze de eerste keer in een keer omhoog. De tweede keer, toen ze even buiten geweest was met Peter, ging het iets moeizamer door de vermoeidheid maar nog wel in één keer. Ze heeft beide dagen 's middags even geslapen, maar dit doet ze op het Sophia ook vaak. Het is gewoon nog erg vermoeiend voor haar. Het door huis verplaatsen gaat soms een beetje moeizaam vanwege de drempels,(ze loopt met de rollator) maar daar wordt ze steeds handiger in. Soms heeft ze nog een beetje hulp nodig, maar ze kan zich grotendeels zelf verplaatsen. Ze zette zelfs alweer de kopjes op het aanrecht netjes naast elkaar, dus ook daar heeft ze alweer oog voor. Het weekend is prima verlopen. 

Dag 64

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg

Dag 64

Vandaag begon de dag voor Jacqueline, zoals ze de afgelopen week ook al zijn, rustig wakker worden, douchen en aankleden.
Gelukkig hebben ze de therapie e.d. wat later op de ochtend gezet zodat, Jacqueline 's-morgens wat meer tijd heeft.
Ze heeft zoals bijna dagelijks weer door de gang gelopen en de trappen beklommen. wel heeft zo bijna zelfstandig door de gang gelopen. Eerste keer liep de fysio voor, en hield haar hand vast, de 2e keer liep ze erachter, en hield alleen haar heupen vast. dus kun je wel stellen dat ze het zo goed als alleen deed.

Ze is wel een beetje gespannen voor de dag van morgen, jawel dan moet ons portiek bedwongen worden, de beruchte 7 trappen van 8 treden. maar op iedere etage kan ze uitrusten als het moet, we zetten gewoon een stoel  voor haar neer. Dus ze kan zelf beslissen hoe hard ze gaat.

Ze wil geen bezoek hebben in het weekeind, en ook telefoontjes, hoe goed bedoeld  deze ook zijn.

want emotioneel zal dit toch wel een zwaar weekeind voor haar worden, zeker als ze 's-avonds toch weer naar het Sophia terug moet voor de nacht.

Dag 63

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg

Dag 63

Vandaag had Jacqueline, weer fysio en d'r rollator gekregen, zelf vond ze het lopen achter de rollator wel gaan, maar dacht ze zelf dat ze met haar linker voet een beetje sleepte.
( dan moet de catwalk nog maar even wachten. ;-D )
Met de fysio samen hebben ze weer de trappen van het Sophia bedwongen. van de 3e naar de 4e etage, en daarna door naar de 5e. Op de vraag van de fysio, "zullen we nog een trap doen", waarop Jacqueline zei oke goed, stonden ze ineens voor het dak.
Ze had geen flauw idee dat ze 6 trappen op had gelopen, en dus ook weer 6 naar beneden. ongelooflijk waar ze de kracht vandaan haalt, maar ben wel enorm trots op haar.

Het weekeind mag ze naar huis, ze had gehoopt op een overnachting maar dat zit er waarschijnlijk nog niet in, ze heeft de ergotherapeut hier nog niet over gehoord.

Ook is haar oog enige uren afgeplakt geweest, vond ze wel prettig, alleen nu zonder afplakken, schijnt ze een beetje dubbel te zien. iets om in de gaten te houden, en na te vragen hoe dit kan.
Echter is er geen oogarts in het revalidatiecentrum.
Misschien een goede vraag voor de Neurochirurg, waar ze binnenkort naar toe moet voor controle.

Al met al  gaat Jacqueline behoorlijk goed vooruit, en kijkt ze halsreikend uit naar het weekeind.

Dag 62

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 62

Vandaag heeft Jacqueline weer fysio gehad, en heeft ze de gang 1 keer op en neer en, 3x de trap op en af gelopen.
Morgen krijgt ze een rollator om het lopen mee te oefenen, wij hebben haar geadviseerd hiermee te beginnen als er bezoek bij is, voor het geval ze mocht vallen. ( je weet maar nooit)

De fysio gaat overleggen of ze het weekeind naar huis kan, in ieder geval tot de avond. Maar gezien Jacqueline eigenlijk op iedere etage op haar gemak kan uitrusten, (er is plaats genoeg voor een stoel) zal dit waarschijnlijk geen probleem zijn.
Morgen gaan ze ook op verzoek van Jacqueline haar oog voor een bepaalde tijd afplakken, ze heeft er af en toe toch wel hinder van, vooral als ze iets wil lezen.

Voor de rest vult ze de dag met rusten en rondrijden wanneer ze niet naar de ergo of fysiotherapie hoeft.

Dag 61

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 61

Jacqueline had vandaag een rustige dag. Bij de ergotherapie kreeg ze een paar kleine opdrachtjes waarbij de therapeute een vinger of ander deel van de hand noemde en Jacqueline aan moest geven welke vinger o.i.d. dat was. Tijdens de fysiotherapie is ze eerst haar eigen gang afgelopen, heeft toen uitgerust, is toen één verdieping (twee trappen) omhoog gelopen, daar de gang afgelopen en toen weer naar beneden naar haar eigen kamer. Verder is de dag rustig verlopen. Jacqueline is nog wel emotioneel en is erg angstig voor het katheteriseren. Ze kan alles wel goed ophouden, maar plast haar blaas niet helemaal leeg. 

Dag 60

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg

Dag 60

Vandaag weer een stapje verder, Jacqueline is van haar stoma(deze was alleen nog voor haar urine) verlost.

Weer een hele opluchting voor haar, het ging zo goed als pijnloos. Dus nu moet de blaas het weer zelf gaan doen, mocht dit niet goed lukken dan zullen ze haar moeten katheteriseren.

Ze vindt dat maar niks dus maakt ze zich behoorlijk zorgen, voor het geval het onverhoopt toch moet gebeuren.

Ze heeft vandaag bij de ergotherapie zelfs koffie gezet en een ei gebakken. Het koffiezetapparaat was toevallig dezelfde als die wij hebben en Jacqueline had (juist) geschat hoeveel water en koffie erin moest. Ook het ei bakken ging goed. Het bleef niet heel, maar ze had tegen de therapeute gezegd dat ze dat thuis ook altijd doet en dat ze daarom ook altijd kant en klare pannenkoeken koopt. Dit moest ze allemaal staand doen. Om haar evenwicht te houden hield Jacqueline het aanrecht vast of leunde ze er tegenaan. De ergotherapeute was erg tevreden. De koffie en het ei waren allebei goed . Ze was tevreden dat Jacqueline zelf een manier had gezocht om in evenwicht te blijven en tevens dat ze hulpstukken had gebruikt tijdens het bakken (zoals een spatel). 

Vandaag heeft ze weer achter de rollator door de gang gelopen, en ook de trap heeft ze weer 2 keer gedaa,n de laatste keer kon ze zelfs op een "normale manier" de laatste 2 treden nemen!!

de fysio was tevreden en zelf was ze er ook weer tevreden over.

.

Dag 59

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg


Dag 59

Vandaag de 2e dag dat Jacqueline weer naar buiten mag, ik kwam haar ophalen om 10:00 uur en toevallig zat ze net bij de uitgang, ja ja.

Goed, de rolstoel achterin de auto en op pad, zoals al bleek deze dag zou in het water vallen, de ene bui na de andere.
Toen opperde ze om naar mijn broer en schoonzus te gaan, die haar het laatst in het Westeinde hebben gezien, dus die vielen van de ene verbazing in de andere. wat Jacqueline zichtbaar goed deed.
Ze heeft weer enige stukken gelopen met ondersteuning van mij Ik ben er achter dat wanneer ik Jacqueline in haar middel ondersteun, en zij met haar handen op mijn onderarmen rust, het lopen toch beter gaat, dan bij het ondersteunen onder haar oksels (ze gaat dan een soort van verkrampt hangen en kan met haar armen geen controle uitvoeren).

Dus al met al een geslaagd weekeind, volgende week wil ze toch proberen de Mount Everest te beklimmen (oftewel ons eigen huis). met meer trappen dat ze gewend is. want ze wil zo graag een dagje in haar eigen huis doorbrengen. en krijg dat maar eens uit haar hoofd gepraat!!
Ik heb dan ook wijselijk toegegeven, met de opmerking,  "alleen in overleg met de fysio en ergotherapeut(e)"

Dag 58

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 58

Eindelijk!! vandaag mag Jacqueline, een aantal uurtjes weg uit het Sophia, om even haar gedachten te verzetten, en om te kijken hoe dit alles gaat.
Gisteren hadden wij afgesproken dat ze om ongeveer 10:00 uur zou  bellen om te zeggen dat ze klaar was. nou ongeveer 10:00 uur, het was exact 10:00 uur toen ze belde, en hoe laat ik er kon zijn.

Jacqueline opgehaald, haar rolstoel achter in de auto, en naar haar moeder gereden, daar kwam de eerste test!!(ze mag dan wel weg, maar is toch ook gelijk een therapie-sessie voor haar, alleen zonder fysio of verpleegsters) dus spannend. met ondersteuning van mij een trap op van 7 treden, en een gang door van een meter of 10. ze was blij dat ze zat.
We hebben lekker koffie gedronken en over van alles en nog wat gepraat. de kinderen kwamen later. Later zijn we gaan wandelen in het Zuiderpark (Jacq uiteraard in haar rolstoel), en hebben daar nog wat gegeten en gedronken
Jacqueline kon alles prima volgen en vond het niet echt vermoeiend.
Om 16:00 uur was ze weer terug in het Sophia, ze was toen wel behoorlijk moe.

"s-avonds ben ik nog even langs geweest, en nog zitten praten over de eerste paar dagen van haar ziekte, nu begrijpt ( tussen de tranen door pas hoe enorm veel geluk ze heeft gehad ) en wat haar ouders toch bedoelde met "ze is een vechter"

Dit soort gesprekken grijpen haar enorm aan, en een verzoek aan allen, het hier niet over te hebben, en ze deze verhalen, wanneer ze hierom vraagt toch liever van mij hoort.

Dag 57

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 57

Vandaag was een rustige dag voor Jacqueline. Ze had vanochtend alleen Sport en spel, maar dat bestond uit alleen een kort intake gesprek. 's Middags had ze fysiotherapie en omdat het tijdens het bezoekuur was en het buiten pijpenstelen regende ben ik blijven kijken. Jacqueline heeft eerst met de rollator de hele gang af gelopen (niet de halve, zoals eerst). Aan het eind heeft ze even gepauzeerd en daarna liep ze terug. Ze heeft toen weer even uitgerust en heeft daarna nog de trap op en afgelopen. Jacqueline geeft aan nog veel na te moeten denken over het lopen, maar desondanks loopt ze best snel. Achter de rollator loopt ze nog wel met opgetrokken schouders, maar daar wijst de fysiotherapeute haar op. Voor de fysiotherapie was Jacqueline best opgewekt, maar na de fysiotherapie was ze toch wat vermoeid en daardoor wat emotioneler. Morgen en zondag mag Jacqueline een dagje weg (ze overnacht wel op het Sophia) zodat ze even iets anders ziet en iets anders kan doen. 

Dag 56

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg


Dag 56

Vandaag heeft Jacqueline, een drukke dag gehad.
Ze begon de ochtend met ergotherapie, een geheugentraining, plaatjes moeten bekijken waarna deze weggeklapt werden en op de volgende bladzijde tussen andere plaatjes het vorige plaatje terug moest vinden.
Volgens Jacqueline was het redelijk goed gegaan van de 30 plaatjes, maar 3 of 4 fout.
Ook was de maatschappelijk werkster langs geweest voor een intake gesprek.
De fysio was weer geweest en heeft ze 1 keer een trap van 10 treden op en af gelopen, en daarna steps gedaan op de onderste tree ( 10 keer.) was behoorlijk vermoeiend geweest.
Het vreemde is wel dat het linkerbeen wat minder sterk is dan het rechter, terwijl die rechter juist in het begin het zorgenkindje was ( praktisch niet bewegen, en bijna geen prikkels).
Misschien dat ze onbewust de rechter probeert te ontzien.

Eind van de middag hebben wij, met nog een aantal nieuwe patiënten met eventueel familie een kennismakingsgesprek gehad, over hoe het er in het Sophia aan toe gaat, en wie wat doet en waar je eventueel terecht kan met vragen.

'S-avonds nog even langs geweest en lekker in de tuin gezeten.
Ze was op een gegeven moment behoorlijk moe en zijn naar haar kamer gegaan

p.s. wij krijgen met regelmaat vragen van familie en collega's en kennissen, of zij langs mogen komen.
deze belangstelling stellen wij dan ook zeer op prijs
Ik heb dit met Jacqueline besproken en vooralsnog wil ze dit zoveel mogelijk beperken.( emotioneel is ze er gewoon nog niet aan toe, geeft ze ook zelf aan)
Wij vragen dan ook als er iemand langs wil komen dit aan ons door te geven, zodat wij weer aan Jacqueline kunnen vragen of zij dit wil, dit  kan via de mail  berg.pw@ziggo.nl of via de telefoon. 

Dag 55

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 55

Jacqueline heeft vandaag voor het eerst trap gelopen, hoewel ze gisteren pas voor het eerst echt gelopen heeft met de rollator. Ze zakte door haar linkerbeen heen, maar de fysiotherapeut ving haar op. Daarna heeft ze het rustig aan gedaan en is ze tree voor tree omhoog gelopen (10 treden). Dit ging goed. Verder had Jacqueline geen therapieën vandaag. Ze was redelijk opgewekt en praatte lekker, maar het verdriet zit vlak onder de oppervlakte. Toen ik haar vroeg hoe het verder met haar ging, zei ze dat ze gewoon zo snel mogelijk weg wilde. Ze heeft nog veel last van haar oog. Het is erg vermoeiend voor haar om niet recht, en dan ook nog eens met een oog niet scherp, te kunnen kijken. Ze heeft eigenlijk geen hoop dat het met haar rechteroog nog goed zal komen. 

Dag 54

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 54

Vandaag was Jacqueline naar de ergotherapie geweest, ze vond het niet veel bijzonders, (alles is bij Jacqueline gericht op vooruitgang) dus als ze op een klok moet kijken, of 2 potloden moet volgen is het maar zozo. dit heeft natuurlijk alles te maken met focussen op iets, of kijken hoe de ogen reageren, weet ze ook wel maar ze wil het liefst zo snel mogelijk kunnen lopen. de rest komt wel !!

Zoals vanochtend, ze moest van de fysio rustig aan beginnen, door de gang (ca 30meter) achter een rollator lopen, volgens Jacqueline is rustig aan beginnen gelijk 4 keer op en neer de gang is toch zo'n 120 meter. wel vindt ze het vermoeiend !!
Dus aan wilskracht en doorzettingsvermogen geen gebrek. maar dat wisten we al.

Voor de rest van de dag heeft ze niet veel gelegen volgens haar kamergenoot, en een beetje rondgereden, bezoek ontvangen e.d.

Dag 53

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 53

Na een rustig weekend begon vandaag Jacquelines programma weer. 's Ochtends had ze ergotherapie en fysiotherapie. De ergotherapie bestond uit een intakegesprek en hier valt dus weinig over te vertellen. De fysiotherapie ging hetzelfde als de vorige dagen: Jacqueline heeft meerdere malen tussen de brug gelopen en dat ging goed. Het eerste bezoekuur was druk met veel bezoek, maar Jacqueline ging hier goed mee om. Ze praatte en lachte lekker mee en wist waar het over ging. Ze vond het erg gezellig, maar was na afloop wel moe. Jacqueline is wel nog steeds snel emotioneel. 

Dag 52

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw , Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg

Dag 52

Ook vandaag was het een rustige dag voor Jacqueline, ze heeft niet veel gedaan.

Gelukkig kwam er 's-middags bezoek, broer, schoonzus, en moeder en heeft ze lekker over van alles en nog wat zitten praten.

Ook kwam er 's-avonds nog bezoek van haar schoonouders, en kinderen. dus al met al toch nog wel een drukke dag voor d'r.

Ik heb overleg gehad met haar begeleidster, en die gaat proberen of ze in de weekeinde een paar uurtjes weg zou mogen, dit gaat in overleg met diverse artsen. en hoe dit precies zal gaan horen wij nog