Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.
DAG 68
Jacqueline was 's middags erg opgewekt. Ze was vrolijk en lachte veel. Tijdens de fysiotherapie heeft ze meerdere oefeningen gedaan. Het oorspronkelijke plan was dat ze in 'stabank' zou staan om haar kuitspieren op te rekken, maar die was al in gebruik. In plaats daarvan heeft ze meerdere kleine opdrachten uitgevoerd. Allereerst moest ze zijwaarts tussen de brug gelijke leggers staan met haar handen op de bar voor haar, waarna ze en bal over moest schoppen met de fysiotherapeute. Dit ging goed, hoewel ze naar mijn idee met haar rechterbeen vaak naar links schoot omdat ze die voet nog niet helemaal onder controle heeft. Hierna moest ze de bal over gooien. Ook dit ging goed. Jacqueline moest ook tussen de balken door lopen. Eerst met haar handen op de balken en daarna zonder. Dit vond ze en beetje eng, maar het ging prima. Hierna moest ze al lopend knie heffen, maar ze moest wel doorlopen. Ze mocht dus niet tussen elke stap stilstaan. Dit vond Jacqueline moeilijk. Zonder haar handen te gebruiken kon ze niet zo goed haar evenwicht behouden. Verder heeft ze op haar tenen (een heel klein stukje boven de grond, maar net zo goed op haar tenen), op haar hakken/hielen en achteruit gelopen (alles zo veel mogelijk met haar handen los). Het op haar hielen lopen lukte niet. Tot slot moest ze op een platform staan dat naar alle kanten kantelt. Hierop moest ze proberen in evenwicht te blijven. Alle opdrachten gingen voldoende of goed en de fysiotherapeut was tevreden. Na afloop was ze moe, maar ook trots op zichzelf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten