DAG 107

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg

DAG 107

Beste lezers van ons  blog, vandaag is de laatste dag dat dit blog wordt bijgehouden.

De afgelopen 107 dagen is er enorm veel gebeurt in het leven van Jacqueline, en ook in dat van ons.

De vele reacties op dit blog hebben ons enorm gesteund in deze dagen

Nu we de dagen gaan aftellen, dat Jacqueline naar huis mag op 7 november,  heeft ze  alles gerelativeerd en op een rijtje gezet en is er nu eigenlijk wel klaar mee, en wil lekker naar huis.

De laatste week gebeurt er eigenlijk niets nieuws meer, en valt er niet veel te vertellen.

Met de tijd zal Jacqueline dit blog willen lezen, en zal ze ervaren hoe iedereen met haar, en met ons meegeleefd heeft, vooral in de onzekere dagen in het begin van haar ziek zijn.

nogmaals onze dank voor alle gemeende interesse en warme reakties in de afgelopen 107 dagen.

namens

Jacqueline, Peter, Mario en Maxime(alias Kalimero)

Dag 100

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg

Dag 100

Beste lezers, zoals ik al had gemeld geen bericht goed bericht, dat ik nu wat op het blog plaats betekent niet dat er slecht bericht is, in tegendeel.

De Artsen hebben besloten dat Jacqueline op 7 november wordt ontslagen uit het Sophia, en dus naar huis mag, om van hieruit verder te revalideren met dagdelen therapie in Sophia.

Hoeveel keer in de week dit gaat worden is nog niet bekent maar zelf denken wij dat het 2 a 3 keer in de week zal gaan worden.

Dit roept vooral bij Jacqueline toch wel gemengde gevoelens op, aan de ene kant is ze blij dat ze weer naar d'r gezin kan, ander kant is dat ze zich nog niet goed genoeg vindt om thuis te zijn.

Graag had Jacqueline nog 2 weken willen blijven om toch vooral sterker te worden, en meer zelfverzekerder te worden

Dit komt vooral door de beruchte trappen die beklommen moeten worden, er is niet altijd iemand aanwezig om haar te begeleiden, wanneer ze de trappen op en af wil. dus kan ze de deur niet uit als er niemand thuis is.

Wij kunnen natuurlijk niet het risico lopen dat ze per ongeluk misstapt of d'r evenwicht verliest, met alle gevolgen van dien.

Maar vooralsnog hebben de artsen hier geen boodschap aan, en zeggen u weet ook niet hoe u zich over 2 weken voelt.

Wij hebben vanavond besloten, om alles nog een dagje te laten bezinken, en te verwerken, en morgenavond te bespreken wat we er verder aan gaan doen.
Zelf ben ik sowieso van plan dit a.s. donderdag te bespreken met de afdelingsarts c.q revalidatiearts

Dus op de 100ste dag een goed bericht, met toch een klein maartje. Ik vindt het in ieder geval op deze 100ste dag een goed bericht dat ze Jacqueline zo ver hersteld vinden, dat ze het gewone leven weer kan oppakken.( 100 dagen er kan toch ontzettend veel gebeuren in zo'n periode) helaas van die !@#$%^ trappen in het portiek.

Dag 93

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 93

Vandaag (maandag dus) ben wat later met het blog, had Jacqueline een drukke dag, met fysio ergo, en cognitie groep, hierin worden zaken als geheugen, aandacht e.d. getest ( Maxime zal dit waarschijnlijk veel beter kunnen omschrijven ) maar goed.

Ook heeft ze weer buiten gelopen zonder rollator, waarbij de fysiotherapeute Jacqueline op wat meer dingetjes heeft gewezen waardoor ze wat natuurlijker gaat lopen, zoals eerst de hiel en dan de rest van de voet neerzetten,(is ook beter voor de beenspieren) waar ze toch wel last van heeft ze verkrampen vrij snel.
Ook moet ze niet voortdurend naar de grond om haar voeten kijken, ze is bang dat ze ergens over valt, logisch maar van de fysio moet ze wat verder vooruit kijken, zodat ze de eventuele oneffenheden wat eerder ziet aankomen.
Ze heeft een hoop bezoek gehad ook van een collega, ze vond dit erg leuk.

Toen wij 's-avonds kwamen was ze opgewekt, en kon je zien dat ze een goede dag had gehad, en ze straalde zowaar een beetje.

Beste Bloglezers, wij Peter, Maxime, Mario en uiteraard ook Jacqueline willen alle lezers en diegene die reacties geplaatst hebben voor de afgelopen 3 maanden alweer, hartelijk bedanken voor de interesse en medeleven met ons.

Gezien het feit dat Jacqueline d'r dagen er zo een beetje hetzelfde uit gaan zien als de dag ervoor, fysio, ergo, lopen, trappen beklimmen e.d. willen wij het blog iets minder vaak gaan bijwerken wij denken aan om 2 a 3 dagen. Het wordt voor de lezers ook minder boeiend om te lezen.

Uiteraard zullen wij wanneer er zich bijzonderheden voor doen bij Jacqueline, of er veranderingen zijn binnen de verzorging in het Sophia, dit direct op het blog vermelden.

Dus wanneer er een dag geen blog is geschreven, kan iedereen er vanuit gaan dat het een dag was als de dag ervoor

Nogmaals onze hartelijke dank voor de warme reacties, en de interesse in het herstel van Jacqueline

Jacqueline, Peter,Mario, en Maxime

Dag 91 en 92

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 91 en 92 weekeind

Het was toch niet echt weer om naar buiten kwam met bakken uit de hemel, maar Jacqueline wilde na minstens 3 maanden wel weer een naar de kapper.
Nu zit de kapper vrij dichtbij, maar niet dichtbij genoeg om dat stuk te lopen, dus met de auto, wel wilde ze zonder de rollator van de auto naar de kapper lopen.
Dat ging best wel goed, ze heeft nu ook een paar steviger schoenen aan en dit vind ze fijner lopen.
ze liep naar mijn idee ook een stuk zelfverzekerder.
Een maal weer thuis wil  ze de dagelljkse dingen zoveel mogelijk weer oppakken, dus ging ze aan het wassen geslagen.(begrijp niet wat ze hier leuk aan vindt, kan wel andere dingen bedenken om weer in m'n ritme te komen maar goed) ze kuierde lekker door het huis deed d'r dingetjes.
Het kost haar enorm veel inspanning en energie, maar krijg maar eens aan d'r verstand gebracht, dat ze rustiger aan moet doen, niet dus!!.
Maar goed ze doet het toch maar allemaal, de kanjer!!.
Zondag was ze wat rustiger en heeft ze minder gedaan, baalt een beetje dat ze weer terug moet, maar het is niet anders, ook wij willen haar liever thuis hebben.

Dag 89

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg

Dag 89

Vandaag heeft Jacqueline een drukke dag gehad, 's-morgens heeft ze weer alleen gewandeld zonder rollator.
Daarna Fysiotherapie, en suspensie, met de suspensie (wordt gedaan voor het rekken van de spieren in de benen) is ze gestopt.
Deze oefening is te belastend voor haar rug en d'r lies, ze heeft gevraagd of er geen andere oefening is die deze klachten niet oplevert.
Hierna heeft ze weer zwemoefeningen gehad, ze heeft  gezwommen, met een zwemboard tussen haar handen, zodat  ze hoofdzakelijk haar benen moet gebruiken, was niet zo'n succes benen zakte al vrij gauw naar beneden, de beenspieren moeten toch nog flink wat sterker gaan worden, wil dit gaan lukken.

Bij mijn avondbezoek zat ze al op de derde etage te wachten, en kwam ze mij zonder rollator tegemoet, we zijn samen naar het restaurant gelopen, en hebben daar nog wat gepraat

Jacqueline heeft nogmaals aangegeven dat ze wel klaar is voor wat meer bezoek, ook van collega's die via het blog al meerdere keren hebben gevraagd of ze langs konden komen. jullie zijn welkom

Aan een ieder die langs wil komen stuur even een mailtje naar   berg.pw@ziggo.nl, zodat ik de bezoeken kan regelen, en er geen files bij Jaqueline d'r bed ontstaan. :-D

Dag 88

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 88

Jacqueline heeft vanmorgen in haar eentje twee rondjes over de parkeerplaats gelopen en vervolgens nog een stukje langs de sportvelden (tot aan het bruggetje). Ze is overigens wel met de rollator naar beneden gelopen. Hoewel ze nog wat wankel en gespannen is, gaat het lopen wel steeds een beetje beter. 

's Middags had ze een afspraak bij de psycholoog om de resultaten van het onderzoek te bespreken. De uitslag was overwegend goed, alleen de denksnelheid en de verdeelde aandacht blijven achter. Verder was alles in orde. Hiernaast is het wel nodig op te merken dat Jacqueline sinds het onderzoek al wel wat vooruitgegaan is. Desondanks zal ze op deze vlakken wat minder sterk blijven, hoewel verdeelde aandacht nooit haar sterkste punt was. 

Dag 85-86 & 87

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 85-86

Het weekend is goed verlopen. Jacqueline heeft binnenshuis zo veel mogelijk zonder rollator gelopen en heeft op advies van de ergotherapeut ook weer wat huishoudelijke taakjes gedaan. Ze vind het wel vermoeiend, maar het gaat haar goed af. Verder heeft ze het rustig aan gedaan.

DAG 87

Jacqueline heeft vandaag voor het eerst suspensie gedaan. Dit houdt in dat ze op haar rug ligt, met haar benen aan lange veren. Ze moet dan met haar benen een beetje kracht zetten maar ook gewoon laten hangen om de spieren in haar kuiten en bovenbenen op te rekken. Dit was echter geen groot succes omdat ze last kreeg van haar rug. Tijdens de fysiotherapie is ze met de therapeut zonder rollator naar buiten geweest. Dit ging goed en ze mag nu ook zelfstandig naar buiten, mits ze op de parkeerplaats blijft. In totaal heeft ze daardoor vandaag vier keer de parkeerplaats rondgelopen. Hoewel het veel inspanning kost en ze het liefst nog wel iemand vasthoudt, vindt ze het wel een heerlijk gevoel om lekker rond te kunnen lopen. Ze loopt nu ook binnen het revalidatiecentrum zonder rollator. Binnenshuis loopt ze een stuk zekerder en beter, vanwege de gelijke ondergrond. Thuis is ze echter nog wat onzekerder vanwege de hoge drempels.

Verder nog nieuws voor de familie/vrienden/collega's die op bezoek willen komen: Jacqueline heeft vandaag aangegeven dat ze wel meer bezoek wil ontvangen. Dit graag echter wel in overleg met ons doen, om te voorkomen dat ineens iedereen voor de deur staat. Bovendien is Jacqueline niet altijd vrij tijdens het bezoekuur.

Dag 84

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 84

Vandaag een rustige dag voor Jacqueline, de gebruikelijke dingen gedaan fysio maatschappelijk werkster ( of zoals Jacqueline zegt "wat moet ik er mee?"). weet het zelf ook niet.

Morgen is het zover dan gaat de ergotherapeut met Jacqueline thuis kijken, hoe ze zich daar redt en wat er volgens de"normen" niet voldoet aan de woning.
Zelf weten we al bijna de uitkomst, eerst maar eens zien of de ergo.. 
zonder hijgen de trappen opkomt, :-D.

In ieder geval is ze weer het weekeind thuis, gezellig. 

Dag 83

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 83

Vandaag weer fysio gehad, ze is ZONDER rollator naar buiten geweest, samen met de fysio heeft ze buiten over het parkeerterrein gelopen.
Spannend en vermoeiend, want het parkeerterrein is nou niet bepaald vlak, er staan best veel auto's dus goed opletten.
Het ging redelijk goed, ze loopt dan wel behoorlijk verkrampt, maar met de tijd zal het beter gaan.
Ook wanneer ze nu zonder iets uit de lift stapt, is het moeilijk om dan stabiel te staan, komt omdat ze natuurlijk voorheen steun had aan de rollator.en ze d'r evenwicht moet hervinden

Ook de fitness ging goed, gefietst op de hometrainer, met haar handen gefietst, en geroeid. was dus behoorlijk beetgepakt op de fitness

Het zwemmen viel d'r een beetje tegen, niet gezwommen dus maar loopoefeningen in het water gedaan, vond ze wel jammer. Denk zelf dat dit een test was om te zien hoe ze zich houdt in het water, dit soort dingen worden niet zonder achterliggende gedachten gedaan.

Er was  wel gevraagd of ze veel zwom, en of ze diploma's , dus misschien de volgende keer, ze kunnen het niet riskeren, dat iemand bij de eerste zwemslagen als een baksteen naar de bodem zakt.

Dag 82

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 82

Jacqueline had 's morgens fitness gehad. Dit ging goed, maar ze had niet alles afgemaakt omdat het haar zwaarder viel dan de vorige keer. 's Middags heeft ze meegedaan met de tai chi (zittend). Toen ze er een beetje aan gewend was vond ze het wel leuk en ze gaat misschien nog een keer meedoen. Tijdens de fysiotherapie heeft ze de gang op en af gelopen terwijl ze een bal overgooide met de therapeute. Hierna heeft ze even gerust en moest ze een halve gang knieheffen en mocht ze daarna gewoon lopen. Toen ze aan het eind van de gang omdraaide moest ze een halve gang crossovers doen (eerst het ene been voor het andere langs en daarna er achterlangs). Dit om ervoor te zorgen dat ze wat soepeler gaat lopen. Jacqueline is nog erg bezig met het lopen zelf en loopt daardoor een beetje houterig en neemt hele kleine, brede stapjes. Door de afleiding (en de fysiotherapeute moedigt haar ook aan om grotere stappen te nemen, wat goed werkt) gaat ze vervolgens soepeler lopen. Ze wikkelt haar rechtervoet echter niet helemaal goed af. Verder gaat Jacquelines rechteroog steeds meer recht staan, maar ze ziet helaas nog steeds niet scherp. 

Dag 81

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg


Vandaag was weer een dag als de anderen met fysio waarbij ze weer menig trap en gang is doorgelopen maar wel zonder rollator!!.
Vond ze wel inspannend, een lange gang met overal kamers waar mensen uit kunnen komen, dus veel opletten, vooral om dat ze toch langs de muren loopt.

a.s. vrijdag komt de ergotherapeut thuis eens poolshoogte nemen hoe daar de stand van zaken is, en wat er wel of niet goed is in haar ogen. en wat er moet veranderen

Nu kan ze zelf ook eens 56 treden beklimmen, en ervaren hoe sterk Jacqueline eigenlijk is. ben benieuwd wat er uitkomt.

Dag 79 en 80

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg

Dag 79 en 80 

Vandaag is Jacqueline weer vrolijk, probeert zoveel mogelijk de draad weer op te pakken,
vult de wasmachine, vouwt de was op die er nog ligt, en kijkt of het huis wel schoon genoeg is naar haar zin (ja dus).
De zaterdag wil ze lekker thuis doorbrengen, en wil niet naar buiten.(krijg het gevoel dat ze zich een beetje schaamt voor haar rollator en bang is dat ze dan bekende tegenkomt.
Geeft niets thuis is ook gezellig.

Zondag had ze wel zin om naar buiten te gaan maar niet in de buurt dus met z'n tweetjes naar Hoek van Holland het was er ontzettend druk er was een soort van braderie, dus weinig parkeerplek.
We wilde wel ergens wat drinken en eten, Dus de auto geparkeerd de rollator eruit en de vuurproef voor Jacqueline, stoepen met ongelijke tegels stoepranden, kleine obstakels, maakte allemaal niet uit voor d'r, ze overwon alles met glans.

Lekker wat gegeten en gedronken, ze genoot zichtbaar, en lekker over van alles en nog wat gepraat, en nu eens niet over haar, vond ze wel prettig.

's-avonds weer naar Sophia gebracht, vond ze niet zo leuk maar ja moet toch

Dag 78

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 78

Na de zware dag van gisteren en de teleurstellingen van woensdag, was het voor Jacqueline een goede dag.
Het "boze"oog zit haar nog wel dwars, en zal het voorlopig wel blijven, Jacqueline kennende.

Vandaag mag ze al naar huis, na 17:00 uur en kan ze lekker  een heel weekeind thuis zijn.
De fitness is nu geregeld , en volgende week kan ze gaan zwemmen.
Vooralsnog is er weinig nieuws onder de zon dus laten wij het hierbij.

Sorry dat de berichten soms wat korter zijn. maar er is vaak niet veel nieuws te vertellen, dan de fysio oefeningen die ze doet (vol overgave uiteraard).

Dag 77

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 77

Vandaag is de dag dat de MRI scan wordt gemaakt, zoals al eerder geschreven, nou niet het onderzoek waar ze op zit te wachten, maar moet toch gebeuren.

S-morgens heb ik haar opgehaald en zijn we naar het MCH Westeinde gereden, ze was erg gespannen, op wat er komen zou gaan.

Nog even op haar ingepraat, had ook gelijk een CD meegenomen, voor als ze in de scan lag kon ze naar de muziek luisteren.

Eenmaal in de MRI kamer had ze het even te zwaar, veel indrukken, (het is ook een behoorlijk imposant apparaat) en alle voorzorgsmaatregelen, geven ook al geen fijn gevoel bij iemand die het er niet op heeft.

Ik zou meegaan dus voor mij gelden de zelfde maatregelen als voor Jacqueline, niets van metaal e.d.de kamer binnen.

Ze werd erg goed op haar gemak gesteld, ik moest achter de MRI gaan zitten zodat Jacqueline via een spiegel mij kon zien.

Oke ik naar achter naar de MRI om daar te gaan zitten, zit ik plotseling met mijn voeten vast aan de MRI (oeps vergeten dat ik mijn werkschoenen aan had, stalen neuzen) vond Jacqueline wel grappig.

De MRI maakt inderdaad een po... herrie, ik had oordopjes in en Jacqueline een koptelefoon met de muziek. na een kwartier was het gedaan en konden we weg. Achteraf vond ze het toch wel meevallen, alleen op het laatst maakte hij echt herrie (vond ik ook).

Toen ze eenmaal weer in het Sophia was, kreeg ze weinig rust na een half uur moest ze alweer naar de Fysio, voor haar dagelijkse wandeling en trappen beklimmen.

Gelijk daarna haar eerste fitness sessie, fietsen 1 kilometer, het leek haar veel meer, daarna  een soort fietsen met haar armen, en duwen met haar armen.

Toen ze daarna op haar kamer op bed lag was ze toch wel moe (hoe zou dit nou komen!!).

's-avonds nog even langs geweest, en een kopje koffie gedronken. hebben het nog even over HET oog gehad, en ze zegt dat ze wanneer ze naar mij kijkt mijn gezicht wel wazig ziet maar er omheen scherper ziet. ook bij ander voorwerpen is dit het geval

Morgen toch maar het externe buro bellen om dit door te geven, had ze gisteren niet duidelijk gezegd, en dus niet begrepen

De dag die als 'Het Zwaard van Damocles' boven haar hoofd hing is al met al toch goed verlopen.

Moet toch nog even kwijt dat ik zeer trots ben op Jacqueline, die alles toch maar trotseert, en overwint.

Dag 76

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 76

Vandaag een drukke dag voor Jacqueline, een onderzoek voor haar ogen en een gesprek met de Neurochirurg plus de normale activiteiten.

Het onderzoek met het externe bureau, ging goed, moest net als bij de opticien vanaf een bord lezen,daarna een aantal regels lezen op een blad, waarbij de letters hoe langer hoe kleiner werden.
hieruit blijkt inderdaad dat Jacqueline haar rechteroog (het zgn probleemoog) een stuk minder is dan het goede linkeroog, wat hier de precieze oorzaak van is weten ze niet, ook omdat er geen afwijkingen aan haar oog te vinden zijn (het netvlies, de lens, hoornvlies e.d.) zijn in orde.een bril met een bepaalde sterkte heeft ook geen effect op eventueel scherper zien. misschien dat er in de hersenen toch iets beschadigd is (of dat er daar nog  bloed zit) wat dit probleem veroorzaakt.

Dit alles is nog gissen, morgen heeft ze een MRI scan en misschien is dit dan te zien, maar het kan ook van niet.

Wanneer er met de MRI ook niets uitkomt werden wij wel geadviseerd contact op te nemen met een oogspecialist om dit voorval uit te leggen, en te zien wat die er van vindt.

Uiteraard is Jacqueline hier erg teleurgesteld over, ze had gehoopt dat dit met een bril op te lossen was geweest, maar helaas dit is niet het geval.

Wel viel het de optometrist op dat Jacqueline haar rechteroog toch goed gebruikt b.v met iemand aankijken kijkt ze toch iemand met beide ogen aan. (wel dwaalt het oog dan af en toe af naar de buitenkant) maar dit komt omdat de binnenste oogspieren (nog) niet sterk genoeg zijn. dit kan inderdaad nog wel een half jaar duren.

Het gesprek met de Neurochirurg was ook niet wat ze ervan verwacht had, het was meer een gesprek van hoe het met haar ging e.d. (iets wat wij ook al tegen haar gezegd hadden) en toch had ze er andere verwachtingen van( meer zoiets van alles komt goed. en u kunt in een later stadium weer functioneren als van voor de hersenbloeding). 

Wel was de neurochirurg verbaasd dat wij eerst een gesprek met hem hadden en dan morgen pas de MRI in plaats van andersom. want dan had hij misschien al iets geweten. nu moet daar weer een afspraak voor worden gemaakt. Mocht er iets niet helemaal goed zijn dan horen wij dit natuurlijk gelijk.

Dus een dag die niet zo positief was uitgevallen als dat we verwacht hadden, ze was dan ook erg emotioneel toen we weer terug waren.

Dag 75

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 75

Vandaag heeft Jacqueline, weer een goede dag gehad, het gesprek met de revalidatiearts was goed verlopen.
A.s. weekeind mag Jacqueline vrijdagavond al naar huis en hoeft pas zondagavond weer terug te zijn
De arts was tevreden en op 27 oktober hebben zij weer een gesprek, om te kijken wanneer ze naar huis mag, en of dit haalbaar is.

De therapie was ook goed gegaan, zelf was ik deze dag vrij en kon ik zelf de therapie meemaken.
eerst moest ze vrij lopen (dus zonder rollator) en ging ze met de therapeute de gang op, ze bleven lang weg achteraf waren ze ook nog eens met de trap naar de 5e etage gegaan, dus vier trappen op.
en weer terug. dit alles zonder rollator !!.

Hierna moest ze evenwichts-oefeningen doen op een omgekeerd halfronde zachte bal gaan staan. je evenwicht bewaren en een bal vangen. dit ging ook best goed. Ze kreeg ook complimenten van de therapeut in de trend van "En dat voor iemand die een zware hersenbloeding heeft gehad"

Ben zelf ook erg trots op haar.

Ook nog even met de therapeute besproken, dat Jacqueline vind dat haar linkerbeen zwakker is dan het rechterbeen (terwijl dit been in het begin eigenlijk verlamd was). de therapeute vond dit inderdaad vreemd en zou haar dossier nog eens nakijken wat er precies aan de hand was in het begin.

Al met al weer een goede dag, met weer vooruitgang.

Dag 74

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 74

Jacqueline was vrolijk vandaag. Ze had 's ochtends bij de fysiotherapie drie keer de gang af gelopen zonder rollator. Hoewel ze zich nog wel een beetje onzeker en gespannen voelde vond ze het wel leuk. Toen we het over haar oog hadden, vertelde ze dat ze met haar slechte oog dat waar ze aandacht aan besteed (zoals een persoon waar ze mee zit te praten) niet scherp ziet, maar de achtergrond wel. Dus eigenlijk precies het tegenovergestelde van wat je met 'normaal' zicht hebt. 

Dag 72 & 73

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 72 &73  - Weekend

Jacqueline vond het erg fijn om weer thuis te zijn. Ze ging helaas wel weer meteen opruimen. Ze loopt in huis niet zo zeker als ze op het Sophia doet door alle drempels. Ze zat wel flink in over de onderzoeken van komende week. 

Dag 71

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 71

Sorry, berichtje vergeten. Weinig te melden.

Dag 70

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 70

Jacqueline is vandaag tijdens de fysiotherapie even naar buiten geweest. Ze is met haar rollator naar buiten gelopen, over de parkeerplaats, over de tramrails, over de oversteekplaats naar de andere kant van de straat en weer terug. Het ging goed, maar ze vond het wel vermoeiend. De fysiotherapeute heeft gezegd dat ze denkt dat Jacqueline over vier weken weer gewoon kan lopen en de dagelijkse dingetjes kan doen. De logopediste zei gisteren dat ze Jacqueline eigenlijk niet verder kan helpen. Morgen wordt overlegd of ze komend weekend thuis mag blijven slapen, maar de kans is groot dat dat goed is. De ergotherapeut merkte namelijk ook op dat het eigenlijk beter zou zijn voor Jacqueline omdat ze dat niet weer naar beneden en omhoog hoeft. Verder had Jacqueline nog wat zorgen over het onderzoek van gisteren, maar daar heb ik haar gerust over kunnen stellen. 

Dag 69

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 69

Jacqueline was moe van het psychologisch-neurologisch onderzoek dat ze 's middags had gehad. De uitslag hiervan is (uiteraard) nog niet bekend. De fysiotherapie was niet zo intensief, misschien omdat ze gisteren veel gedaan had. Ze moest wat simpele oefeningen met haar armen en benen uitvoeren. 

NOTE: Excuses voor het extreem korte berichtje, ik ben vandaag helaas niet bij Jacqueline geweest en dit is wat mij verteld is. De berichtjes zullen sowieso wat korter worden omdat er nu niet meer zoveel te melden valt. 

Dag 68

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 68 

Jacqueline was 's middags erg opgewekt. Ze was vrolijk en lachte veel. Tijdens de fysiotherapie heeft ze meerdere oefeningen gedaan. Het oorspronkelijke plan was dat ze in 'stabank' zou staan om haar kuitspieren op te rekken, maar die was al in gebruik. In plaats daarvan heeft ze meerdere kleine opdrachten uitgevoerd. Allereerst moest ze zijwaarts tussen de brug gelijke leggers staan met haar handen op de bar voor haar, waarna ze en bal over moest schoppen met de fysiotherapeute. Dit ging goed, hoewel ze naar mijn idee met haar rechterbeen vaak naar links schoot omdat ze die voet nog niet helemaal onder controle heeft. Hierna moest ze de bal over gooien. Ook dit ging goed. Jacqueline moest ook tussen de balken door lopen. Eerst met haar handen op de balken en daarna zonder. Dit vond ze en beetje eng, maar het ging prima. Hierna moest ze al lopend knie heffen, maar ze moest wel doorlopen. Ze mocht dus niet tussen elke stap stilstaan. Dit vond Jacqueline moeilijk. Zonder haar handen te gebruiken kon ze niet zo goed haar evenwicht behouden. Verder heeft ze op haar tenen (een heel klein stukje boven de grond, maar net zo goed op haar tenen), op haar hakken/hielen en achteruit gelopen (alles zo veel mogelijk met haar handen los). Het op haar hielen lopen lukte niet. Tot slot moest ze op een platform staan dat naar alle kanten kantelt. Hierop moest ze proberen in evenwicht te blijven. Alle opdrachten gingen voldoende of goed en de fysiotherapeut was tevreden. Na afloop was ze moe, maar ook trots op zichzelf. 

Dag 67

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.


Dag 67

Vandaag was het een rustige dag voor Jacqueline, niet veel activiteiten gehad vandaag,
Ze had goed geslapen, en was redelijk uitgerust aan de dag begonnen.
De ergotherapeut had gevraagd hoe het weekeind verlopen was, onder meer het traplopen en wat voor obstakels ze thuis was tegen gekomen. zoals drempels het toilet e.d.

De fysio heeft wat meer aandacht besteed aan Jacqueline d'r voeten vooral haar linker, want die sleept een beetje met d'r tenen, dit is alleen wanneer ze er niet teveel aandacht aan besteed.bij geconcentreerd lopen is dit een stuk minder.
Ze wil eigenlijk graag fitnessen (spinnen op de fiets) en zwemmen, alleen schijnen haar gegevens niet in de desbetreffende apparaten te staan waardoor dit niet kan (gegevens worden dan niet in de computer opgeslagen)?.
Jacqueline gaat wat meer aandringen bij de fysio dat dit geregeld moet worden. en anders zal ik nog wel navragen hoe dit zit.

Dag 65 & 66

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 65 & 66

Dit weekend is Jacqueline even thuis geweest, hoewel ze nog wel moet overnachten op het Sophia. Ze was erg blij thuis te zijn en wilde eigenlijk niet terug. Op zaterdag liep ze de trappen zonder problemen met één onderbreking op. Op zondag liep ze de eerste keer in een keer omhoog. De tweede keer, toen ze even buiten geweest was met Peter, ging het iets moeizamer door de vermoeidheid maar nog wel in één keer. Ze heeft beide dagen 's middags even geslapen, maar dit doet ze op het Sophia ook vaak. Het is gewoon nog erg vermoeiend voor haar. Het door huis verplaatsen gaat soms een beetje moeizaam vanwege de drempels,(ze loopt met de rollator) maar daar wordt ze steeds handiger in. Soms heeft ze nog een beetje hulp nodig, maar ze kan zich grotendeels zelf verplaatsen. Ze zette zelfs alweer de kopjes op het aanrecht netjes naast elkaar, dus ook daar heeft ze alweer oog voor. Het weekend is prima verlopen. 

Dag 64

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg

Dag 64

Vandaag begon de dag voor Jacqueline, zoals ze de afgelopen week ook al zijn, rustig wakker worden, douchen en aankleden.
Gelukkig hebben ze de therapie e.d. wat later op de ochtend gezet zodat, Jacqueline 's-morgens wat meer tijd heeft.
Ze heeft zoals bijna dagelijks weer door de gang gelopen en de trappen beklommen. wel heeft zo bijna zelfstandig door de gang gelopen. Eerste keer liep de fysio voor, en hield haar hand vast, de 2e keer liep ze erachter, en hield alleen haar heupen vast. dus kun je wel stellen dat ze het zo goed als alleen deed.

Ze is wel een beetje gespannen voor de dag van morgen, jawel dan moet ons portiek bedwongen worden, de beruchte 7 trappen van 8 treden. maar op iedere etage kan ze uitrusten als het moet, we zetten gewoon een stoel  voor haar neer. Dus ze kan zelf beslissen hoe hard ze gaat.

Ze wil geen bezoek hebben in het weekeind, en ook telefoontjes, hoe goed bedoeld  deze ook zijn.

want emotioneel zal dit toch wel een zwaar weekeind voor haar worden, zeker als ze 's-avonds toch weer naar het Sophia terug moet voor de nacht.