DAG 107

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg

DAG 107

Beste lezers van ons  blog, vandaag is de laatste dag dat dit blog wordt bijgehouden.

De afgelopen 107 dagen is er enorm veel gebeurt in het leven van Jacqueline, en ook in dat van ons.

De vele reacties op dit blog hebben ons enorm gesteund in deze dagen

Nu we de dagen gaan aftellen, dat Jacqueline naar huis mag op 7 november,  heeft ze  alles gerelativeerd en op een rijtje gezet en is er nu eigenlijk wel klaar mee, en wil lekker naar huis.

De laatste week gebeurt er eigenlijk niets nieuws meer, en valt er niet veel te vertellen.

Met de tijd zal Jacqueline dit blog willen lezen, en zal ze ervaren hoe iedereen met haar, en met ons meegeleefd heeft, vooral in de onzekere dagen in het begin van haar ziek zijn.

nogmaals onze dank voor alle gemeende interesse en warme reakties in de afgelopen 107 dagen.

namens

Jacqueline, Peter, Mario en Maxime(alias Kalimero)

Dag 100

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg

Dag 100

Beste lezers, zoals ik al had gemeld geen bericht goed bericht, dat ik nu wat op het blog plaats betekent niet dat er slecht bericht is, in tegendeel.

De Artsen hebben besloten dat Jacqueline op 7 november wordt ontslagen uit het Sophia, en dus naar huis mag, om van hieruit verder te revalideren met dagdelen therapie in Sophia.

Hoeveel keer in de week dit gaat worden is nog niet bekent maar zelf denken wij dat het 2 a 3 keer in de week zal gaan worden.

Dit roept vooral bij Jacqueline toch wel gemengde gevoelens op, aan de ene kant is ze blij dat ze weer naar d'r gezin kan, ander kant is dat ze zich nog niet goed genoeg vindt om thuis te zijn.

Graag had Jacqueline nog 2 weken willen blijven om toch vooral sterker te worden, en meer zelfverzekerder te worden

Dit komt vooral door de beruchte trappen die beklommen moeten worden, er is niet altijd iemand aanwezig om haar te begeleiden, wanneer ze de trappen op en af wil. dus kan ze de deur niet uit als er niemand thuis is.

Wij kunnen natuurlijk niet het risico lopen dat ze per ongeluk misstapt of d'r evenwicht verliest, met alle gevolgen van dien.

Maar vooralsnog hebben de artsen hier geen boodschap aan, en zeggen u weet ook niet hoe u zich over 2 weken voelt.

Wij hebben vanavond besloten, om alles nog een dagje te laten bezinken, en te verwerken, en morgenavond te bespreken wat we er verder aan gaan doen.
Zelf ben ik sowieso van plan dit a.s. donderdag te bespreken met de afdelingsarts c.q revalidatiearts

Dus op de 100ste dag een goed bericht, met toch een klein maartje. Ik vindt het in ieder geval op deze 100ste dag een goed bericht dat ze Jacqueline zo ver hersteld vinden, dat ze het gewone leven weer kan oppakken.( 100 dagen er kan toch ontzettend veel gebeuren in zo'n periode) helaas van die !@#$%^ trappen in het portiek.

Dag 93

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 93

Vandaag (maandag dus) ben wat later met het blog, had Jacqueline een drukke dag, met fysio ergo, en cognitie groep, hierin worden zaken als geheugen, aandacht e.d. getest ( Maxime zal dit waarschijnlijk veel beter kunnen omschrijven ) maar goed.

Ook heeft ze weer buiten gelopen zonder rollator, waarbij de fysiotherapeute Jacqueline op wat meer dingetjes heeft gewezen waardoor ze wat natuurlijker gaat lopen, zoals eerst de hiel en dan de rest van de voet neerzetten,(is ook beter voor de beenspieren) waar ze toch wel last van heeft ze verkrampen vrij snel.
Ook moet ze niet voortdurend naar de grond om haar voeten kijken, ze is bang dat ze ergens over valt, logisch maar van de fysio moet ze wat verder vooruit kijken, zodat ze de eventuele oneffenheden wat eerder ziet aankomen.
Ze heeft een hoop bezoek gehad ook van een collega, ze vond dit erg leuk.

Toen wij 's-avonds kwamen was ze opgewekt, en kon je zien dat ze een goede dag had gehad, en ze straalde zowaar een beetje.

Beste Bloglezers, wij Peter, Maxime, Mario en uiteraard ook Jacqueline willen alle lezers en diegene die reacties geplaatst hebben voor de afgelopen 3 maanden alweer, hartelijk bedanken voor de interesse en medeleven met ons.

Gezien het feit dat Jacqueline d'r dagen er zo een beetje hetzelfde uit gaan zien als de dag ervoor, fysio, ergo, lopen, trappen beklimmen e.d. willen wij het blog iets minder vaak gaan bijwerken wij denken aan om 2 a 3 dagen. Het wordt voor de lezers ook minder boeiend om te lezen.

Uiteraard zullen wij wanneer er zich bijzonderheden voor doen bij Jacqueline, of er veranderingen zijn binnen de verzorging in het Sophia, dit direct op het blog vermelden.

Dus wanneer er een dag geen blog is geschreven, kan iedereen er vanuit gaan dat het een dag was als de dag ervoor

Nogmaals onze hartelijke dank voor de warme reacties, en de interesse in het herstel van Jacqueline

Jacqueline, Peter,Mario, en Maxime

Dag 91 en 92

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 91 en 92 weekeind

Het was toch niet echt weer om naar buiten kwam met bakken uit de hemel, maar Jacqueline wilde na minstens 3 maanden wel weer een naar de kapper.
Nu zit de kapper vrij dichtbij, maar niet dichtbij genoeg om dat stuk te lopen, dus met de auto, wel wilde ze zonder de rollator van de auto naar de kapper lopen.
Dat ging best wel goed, ze heeft nu ook een paar steviger schoenen aan en dit vind ze fijner lopen.
ze liep naar mijn idee ook een stuk zelfverzekerder.
Een maal weer thuis wil  ze de dagelljkse dingen zoveel mogelijk weer oppakken, dus ging ze aan het wassen geslagen.(begrijp niet wat ze hier leuk aan vindt, kan wel andere dingen bedenken om weer in m'n ritme te komen maar goed) ze kuierde lekker door het huis deed d'r dingetjes.
Het kost haar enorm veel inspanning en energie, maar krijg maar eens aan d'r verstand gebracht, dat ze rustiger aan moet doen, niet dus!!.
Maar goed ze doet het toch maar allemaal, de kanjer!!.
Zondag was ze wat rustiger en heeft ze minder gedaan, baalt een beetje dat ze weer terug moet, maar het is niet anders, ook wij willen haar liever thuis hebben.

Dag 89

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg

Dag 89

Vandaag heeft Jacqueline een drukke dag gehad, 's-morgens heeft ze weer alleen gewandeld zonder rollator.
Daarna Fysiotherapie, en suspensie, met de suspensie (wordt gedaan voor het rekken van de spieren in de benen) is ze gestopt.
Deze oefening is te belastend voor haar rug en d'r lies, ze heeft gevraagd of er geen andere oefening is die deze klachten niet oplevert.
Hierna heeft ze weer zwemoefeningen gehad, ze heeft  gezwommen, met een zwemboard tussen haar handen, zodat  ze hoofdzakelijk haar benen moet gebruiken, was niet zo'n succes benen zakte al vrij gauw naar beneden, de beenspieren moeten toch nog flink wat sterker gaan worden, wil dit gaan lukken.

Bij mijn avondbezoek zat ze al op de derde etage te wachten, en kwam ze mij zonder rollator tegemoet, we zijn samen naar het restaurant gelopen, en hebben daar nog wat gepraat

Jacqueline heeft nogmaals aangegeven dat ze wel klaar is voor wat meer bezoek, ook van collega's die via het blog al meerdere keren hebben gevraagd of ze langs konden komen. jullie zijn welkom

Aan een ieder die langs wil komen stuur even een mailtje naar   berg.pw@ziggo.nl, zodat ik de bezoeken kan regelen, en er geen files bij Jaqueline d'r bed ontstaan. :-D

Dag 88

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 88

Jacqueline heeft vanmorgen in haar eentje twee rondjes over de parkeerplaats gelopen en vervolgens nog een stukje langs de sportvelden (tot aan het bruggetje). Ze is overigens wel met de rollator naar beneden gelopen. Hoewel ze nog wat wankel en gespannen is, gaat het lopen wel steeds een beetje beter. 

's Middags had ze een afspraak bij de psycholoog om de resultaten van het onderzoek te bespreken. De uitslag was overwegend goed, alleen de denksnelheid en de verdeelde aandacht blijven achter. Verder was alles in orde. Hiernaast is het wel nodig op te merken dat Jacqueline sinds het onderzoek al wel wat vooruitgegaan is. Desondanks zal ze op deze vlakken wat minder sterk blijven, hoewel verdeelde aandacht nooit haar sterkste punt was. 

Dag 85-86 & 87

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 85-86

Het weekend is goed verlopen. Jacqueline heeft binnenshuis zo veel mogelijk zonder rollator gelopen en heeft op advies van de ergotherapeut ook weer wat huishoudelijke taakjes gedaan. Ze vind het wel vermoeiend, maar het gaat haar goed af. Verder heeft ze het rustig aan gedaan.

DAG 87

Jacqueline heeft vandaag voor het eerst suspensie gedaan. Dit houdt in dat ze op haar rug ligt, met haar benen aan lange veren. Ze moet dan met haar benen een beetje kracht zetten maar ook gewoon laten hangen om de spieren in haar kuiten en bovenbenen op te rekken. Dit was echter geen groot succes omdat ze last kreeg van haar rug. Tijdens de fysiotherapie is ze met de therapeut zonder rollator naar buiten geweest. Dit ging goed en ze mag nu ook zelfstandig naar buiten, mits ze op de parkeerplaats blijft. In totaal heeft ze daardoor vandaag vier keer de parkeerplaats rondgelopen. Hoewel het veel inspanning kost en ze het liefst nog wel iemand vasthoudt, vindt ze het wel een heerlijk gevoel om lekker rond te kunnen lopen. Ze loopt nu ook binnen het revalidatiecentrum zonder rollator. Binnenshuis loopt ze een stuk zekerder en beter, vanwege de gelijke ondergrond. Thuis is ze echter nog wat onzekerder vanwege de hoge drempels.

Verder nog nieuws voor de familie/vrienden/collega's die op bezoek willen komen: Jacqueline heeft vandaag aangegeven dat ze wel meer bezoek wil ontvangen. Dit graag echter wel in overleg met ons doen, om te voorkomen dat ineens iedereen voor de deur staat. Bovendien is Jacqueline niet altijd vrij tijdens het bezoekuur.