Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.
DAG 35
Jacqueline was ook vandaag weer emotioneel. Ze heeft het helemaal niet naar haar zin nu ze in haar eentje op een kleine kamer ligt. Ze voelt zich niet alleen eenzaam omdat ze alleen op een kamer ligt, maar ook doordat er geen verplegers langskomen, zoals in het Westeine vaak het geval was. Om de een of andere reden mag ze hier niet op een grotere kamer liggen en in het Westeinde wel. We kregen van de verpleger te horen dat ze ook wanneer de antibioticakuur afgelopen is (aanstaande maandag) ze waarschijnlijk nog geïsoleerd blijft liggen omdat de bacterie die Jacqueline heeft voor veel dingen resistent is. (Hieruit leiden wij af dat het een andere bacterie is dan die ze de eerste keer had, want daar werd van gezegd dat die gevoelig was voor antibiotica en dus goed te behandelen viel. In het Westeinde werd echter gezegd dat het wél dezelfde bacterie was.) We hoopten dat ze maandag naar een revalidatiecentrum zou gaan, maar toen we de revalidatiearts vanmiddag aanhielden in de wandelgangen zei zij dat het wel eens langer kan gaan duren omdat Jacqueline haars inziens nog niet zelfstandig genoeg is om weg te gaan. Echter, Jacqueline duwde zich vandaag zelfstandig op toen ze rechter in bed wilde zitten en kon ook (zittend) behoorlijk ver naar de zijkant draaien toen ze iets achter haar wilde zien. De fysiotherapie was vandaag ook goed gegaan. Wij zijn het dus niet eens met deze nieuwe mening, zeker aangezien het mentaal ook veel beter is voor Jacqueline als ze weg kan en gewoon wat doet. Peter gaat de komende dagen achter deze punten aan, want het zou voor Jacqueline veel beter zijn als ze weg was uit het ziekenhuis.
hallo lieverds,
BeantwoordenVerwijderenwat een teleurstelling zo hé. nieuwe plek nieuwe regels, het is niet altijd goed zo zie je maar.
Jacqueline zal nu steeds meer gaan realiseren wat er aan de hand is en wat niet meer gaat zoals zij altijd gewend was. het feit dat jacq daar ligt en het waarom is al aardig om te behappen en dan nog wat voor haar ligt. dat samen is natuurlijk niet niets. ships zooi. maar jacqueline is altijd een knokkert geweest en ook dat zie je nu terug. kijk eens naar wat ze nu al weer doet, en nu ze door heeft,weet, dat ze zelfstandiger moet zijn om te kunnen gaan revalideren gaat het wellicht nog harder. alle beetjes helpen, ook wij met zijn allen zullen dat blijven doen!!! JACQ KOMT ER, WEER!!!!!!! is het niet links dan is het wel rechtsom!! we houden van haar én zij van ons samen gaat het lukken! heel veel liefs van carolien en de mannen.