Dag 23

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg. Ik beperk me tot de feiten aangezien anderen zelf al genoeg emoties hebben en de mijne daar niet bij nodig hebben.

DAG 23

's Middags was Jacqueline rustiger dan gisteravond, maar nog steeds wel onrustig. Ze had wat verhoging, maar geen koorts. Doordat ze opnieuw de bacterie heeft die ze eerder ook al had, is ze nu verplaatst naar een aparte kamer zodat ze de andere patiënten niet zo gemakkelijk aan kan steken. Ze ligt nu op kamer 73. We mogen haar niet zoveel aanraken en ook geen kusje geven en bij vertrek moeten we onze handen desinfecteren en direct van de afdeling af. Ze had twee handschoenen aan, zodat ze niet aan haar polsen vast hoeft te liggen. Verder was er weinig verandering.

's Avonds was Jacqueline aanzienlijk rustiger. Ze was een beetje verzakt, maar toen ze weer recht lag bleef ze ook zo liggen. Ze zei vrij vaak wat, maar het bleef altijd kort: woordjes als 'ja', 'nee', 'uh', 'wat' en 'oké'. Wanneer ze wat zegt, is ze wel snel moe. Jacqueline lijkt door te hebben wat er om haar heen gebeurt en reageert er vaak ook op. Ze zegt naar ons idee wel erg vaak 'ja'. Het kan zijn dat ze het gewoon overal mee eens is, of vaak 'ja' zegt omdat ze niet precies weet wat we zeiden. Ze lachte redelijk vaak en lag er ontspannen bij. Verder wederom geen veranderingen.