DAG 30
Toen we 's middags aankwamen werd Jacqueline net gewassen. Ze ligt nog alleen op de kamer, maar dat vind ze prima. Ze reageerde goed op het bezoek en de gesprekken, maar was wel moe. Hoewel ze niet meer wist wie er gisteren geweest waren, kon ze zich nog wel een aantal andere dingen van de vorige dag herinneren en wist ze ook nog een paar dingen van die ochtend. Ze had geen last van het infuus en de pleister op haar keel is weggehaald. De plek waar eerst de tracheacanule zat is goed geheeld en er zit nu alleen nog een 'kloofje'/diepe rimpel (daar lijkt het het meest op). Zowel haar polsbanden als buikband is weggehaald, dus ze kan nu meer bewegen in bed. Hier is ze erg blij mee. Ze vertelde wel weer dat het zoveel moeite kost om haar rechteroog open te doen. Ze heeft wel gevoel in haar benen, maar op de vraag of ze zelf haar benen kon bewegen zei ze nee. "Dat gaat vanzelf," zei zei. Als ze het zelf moet doen kost het nog teveel moeite.
's Avonds had Jacqueline een dipje. De fysiotherapie was tegengevallen en het was confronterend voor haar geweest om te merken wat er allemaal niet lukt. Het doet vooral pijn om haar benen te bewegen omdat de spierspanning daar (ongewild) zo hoog is. Ze had wel bijna al haar eten zelfstandig opgegeten. Ze was wel erg moe.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten