Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.
DAG 28
Jacqueline was 's middags goed helder. Ze begreep waar we het over hadden en reageerde daarop en vertoonde alweer echte Jacqueline-trekjes. Ze wist echter niet meer wat er gebeurd was. Hoewel ze vaak helder is, heeft ze ook nog wel momenten waarop je ineens geen contact meer met haar krijgt of momenten waarop ze diep aan het nadenken is over wat er net gezegd/gevraagd is en wat ze hierop wil reageren. Op de vraag of ze haar benen kon bewegen, antwoorde ze dat dat nu langzaam begon te komen en dat ze wel een klap had gemaakt (de vraag is of dit haar eigen woorden zijn of die van de fysiotherapeut/verpleegster, aangezien ze zich niet kan herinneren wat er gebeurd is). Daarnaast beweegt ze beide armen nu goed, maar doordat er nog een infuus in haar rechterhand zit, is die wat minder flexibel. De sonde was uit haar neus gehaald en ze had een beetje kwark gegeten, wat goed was gegaan. De verpleegster vertelde dat ze hoopt dat de arts morgen tijd heeft om een ander soort infuus aan te brengen. Het gaat dan om een onderhuids infuus. Dit soort is minder gevoelig voor verschuivingen, gaat minder snel kapot en bezorgt de patiënt ook mnider irritatie. Vooral bij Jacqueline is dit nogal belangrijk, omdat ze veel last heeft van het infuus. Hopelijk wordt dit morgen dus gedaan.
's Avonds was Jacqueline wat onrustiger. Ze lag niet lekker, maar wist ook niet zo goed wat ze wel wilde. Haar polsbanden waren weg gehaald en ze had alleen nog een band om haar middel. Bij wijze van diner had ze een beetje fijne broccoli gegeten, maar dat heeft ze niet opgegeten. Ze mag nu wel andere dingen drinken, zoals appelsap. Ter ondersteuning krijgt ze nog wel flesjes proteïneshakes e.d. (van Nutrisan).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten