Dag 8

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg. Ik beperk me tot de feiten aangezien anderen zelf al genoeg emoties hebben en de mijne daar niet bij nodig hebben.

DAG 8

Jacqueline had een rustige nacht gehad, ondanks de koorts. 's Ochtends was er nog geen nieuws over de MRI-scan die gisteren gemaakt was. Toen we 's middags langs gingen wel. De neurologen hadden op de MRI vooral schade aan de hersenstam geconstateerd. Daarnaast zijn er wat kleine gebieden aan de oppervlakte van de hersenen die ook beschadigd zijn. Wat de gevolgen hiervan zijn kunnen ze niet zeggen. Schade hoeft niet per se permanent te zijn omdat gebieden de functies van andere gebieden over kunnen nemen en ze niet met zekerheid kunnen zeggen welke gebieden waar voor verantwoordelijk zijn. Verder vertelde de arts dat ze na het weekend gaan kijken of ze misschien nog een tweede ingreep gaan doen om alsnog het aneurysma op te vullen (wat tijdens het zetten van de stent niet gelukt was). Jacqueline was 's middags voor haar doen behoorlijk actief. Ze keek veel naar ons en om zich heen en belangrijker nog: ze tilde haar linkerhand en -arm meerdere malen op. Als ze je hand echt beetpakte zat daar ook wel wat kracht achter. Wanneer ze haar hand optilde maakte ze soms een beweging die op zwaaien leek. Soms was het echter meer alleen het heffen van haar hand. Ze tilde haar arm soms ook een beetje op en verschoof haar hand dan naar haar buik of borst. Wat ze er precies mee wil zeggen, weten we niet. Als we haar gesloten vragen (ja/nee vragen) stelde om erachter te komen was ze daar niet consistent in. Daarnaast hebben ze 's middags nog een Doppler-onderzoek gedaan (http://www.hartstichting.nl/hart_en_vaten/medisch_onderzoek/onderzoek_vaten/echo_doppler_duplex/). Aan de hand van de snelheid waarmee het bloed stroomt kunnen ze er namelijk achter komen of sommige aders verkrampt zijn. Deze verkramping kan weer zuurstof tekort veroorzaken wat weer kan leiden tot schade aan de hersenen.

's Avonds was het resultaat van het onderzoek nog niet bekend. Jacqueline was behoorlijk moe. Ze opende haar ogen af en toe maar sloot ze ook weer snel en ze tilde haar hand maar een paar keer op. Deze vermoeidheid is natuurlijk al begrijpelijk en kan nog versterkt worden door het Doppler-onderzoek, de verhoogde activiteit en de koorts.