Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg. Ik beperk me tot de feiten aangezien anderen zelf al genoeg emoties hebben en de mijne daar niet bij nodig hebben.
DAG 17
Na afgelopen nacht waar Jacqueline ondanks de slaapmedicatie, weinig tot niet geslapen heeft was ze vanmiddag lang niet zo gecontroleerd actief en aanspreekbaar als gisteren. Ze keek je wel aan, maar wat je zei leek niet echt tot haar door te dringen. Haar bewegingen waren weer wat ongecontroleerder. Ze beweegt haar rechterarm wel degelijk, maar haar hand blijft slap. De bloeddruk was aan de hoge kant, en had een hogere hartslag dan gisteren.
's Avonds was Jacqueline heel moe en ze had ook net een pijnstiller gehad waar ze sterker op reageerde dan voorheen. In het begin had ze eigenlijk constant haar ogen dicht en leek ze te slapen, maar na een kwartiertje werd ze weer wakkerder. Ze glimlachte een paar keer en bewoog haar arm, maar naarmate we langer bleven werd ze ook onrustiger. Haar bewegingen lijken wel wat gerichter en ze aaide een keer over mijn arm. Desondanks zijn er nog wel veel 'loze' bewegingen waarvan we nog niet weten wat ze ermee bedoelt (als ze er al wat mee bedoelt).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten