Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg. Ik beperk me tot de feiten aangezien anderen zelf al genoeg emoties hebben en de mijne daar niet bij nodig hebben.
DAG 13
Jacqueline zou vanmorgen om 8:45 geopereerd worden, maar door een spoedgeval was ze pas om 10:30 aan de beurt. Rond 13:45 werden we gebeld door de verpleegster dat Jacqueline om 13:00 weer op de zaal was gelegd en dat alles goed was gegaan. De neurochirug zou nog bellen met verdere informatie, dus we weten nog niet of ze gecoild hebben of dat ze een extra stent geplaatst hebben. Jacqueline is nu nog behoorlijk slaperig en we gaan vanavond pas op bezoek. Voor de operatie was ze nog actiever geweest dan gistermiddag en de verpleegster had ook het gevoel dat Jacqueline echt probeerde te communiceren.
's Avonds was Jacqueline wakker, hoewel ze wel zichtbaar moe was. Ze bewoog haar linkerarm rustig heen en weer, in tegenstelling tot gisteren, toen ze soms ongecontroleerde bewegingen leek te maken. Ze bewoog haar hoofd amper, maar haar ogen gingen wel heen en weer. De neuroloog had niet gebeld, dus hebben we bij de verpleger geïnformeerd hoe de operatie gegaan was. Helaas kon hij ons ook niet heel veel vertellen aangezien hij er niet bij was. Hij wist wel dat er één coil geplaatst was en dat de neuroloog de operatie 'geslaagd' genoemd had. De kans op een tweede bloeding is dus (zo goed als) geweken. Het buisje (http://nl.wikipedia.org/wiki/Tracheotomie) waar eerder over gesproken was, wordt nu vrijdag geplaatst. Dit zal gedaan worden op de IC zelf, in de aanwezigheid van een KNO-arts en twee intensivisten. Jacqueline beweegt nu ook haar rechterarm een klein beetje. De verpleger zei dat hij haar arm 's middags in een andere houding vond dan hij haar achtergelaten had en volgens Mario heeft ze gisteren ook een klein beetje bewogen. Ze bewoog vandaag ook haar vingers een klein beetje toen ik haar hand vast had en tilde haar arm een klein beetje op. Verder was alles goed: de bloeddruk, hartslag en ademhaling waren allemaal prima.
Beste familie,
BeantwoordenVerwijderenJacqueline is sinds 2,5 jaar 1 van mijn assistentes. Ik was ook aanwezig op de dag dat Jacqueline niet goed werd. Die dag staat nog vers op mijn netvlies. Zelfs bij de ambulancebroeders heerste paniek. Mijn collega`s en ik zijn de hele dag van slag geweest. Ook in het weekend hebben meerdere collega`s naar Wijndaelercentrum gebeld of er al meer nieuws was over haar situatie. Ik denk iedere dag aan Jacqueline. Ik sta zoals jullie iedere dag ermee op en ga ermee naar bed. Iedereen denkt aan haar en vragen continue hoe het met haar is. We hopen allemaal dat Jacqueline iedere dag weer vooruitgang boekt. Ik wens jullie heel veel sterkte de komende tijd.
Heel veel liefs,
Judith van Andel