Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg. Ik beperk me tot de feiten aangezien anderen zelf al genoeg emoties hebben en de mijne daar niet bij nodig hebben.
DAG 11
's Ochtends was Jacqueline verrassend genoeg vrij wakker. Ze was 's nachts best actief geweest dus we verwachtten eigenlijk dat ze vandaag weer erg moe zou zijn. Toen we aankwamen was ze wakker en keek ze veel om zich heen. De verpleegster zei bij vertrek dat ze 's middags de tube van de beademingsmachine zouden verwijderen.
's Avonds was Jacqueline wel moe. De tube was verwijderd maar ze ademde best snel. Ze had last van slijm maar kon het niet ophoesten. Dit zorgde een beetje voor paniek waardoor het weer moeilijker werd haar ademhaling onder controle te krijgen. Ze bewoog haar arm heen en weer en keek om zich heen, maar haar aandacht was duidelijk bij haar ademhaling. Hierdoor ging haar hartslag ook een beetje omhoog, maar haar bloeddruk bleef goed. Jacqueline had wel koorts, ondanks dat ze net paracetamol had gehad. Verder geen nieuwe ontwikkelingen.
NIEUW: om 22:10 werden we gebeld door het ziekenhuis dat Jacqueline opnieuw geïntubeerd is. Ze had nog teveel slijm dat ze niet kon verwerken. Misschien is het toch een longontsteking. Het zal nu weer ongeveer 24 uur duren voor ze weer op het niveau is dat ze vanmorgen had (dus een kleine terugval).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten