Dag 3

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg. Ik beperk me tot de feiten aangezien anderen zelf al genoeg emoties hebben en de mijne daar niet bij nodig hebben. Ik begin pas op dag 4, dus dag 1-3 zijn terugblikken waar mogelijk informatie mist.

DAG 3
Dag drie verliep vrij rustig, maar niet zonder gebeurtenissen. Bezoek werd tot een minimum beperkt omdat Jacqueline veel rust nodig had. Ze werd actiever met kijken: ze bewoog haar oog iets meer mee als je bewoog, maar niet elke keer. Met haar rechteroog deed ze nog steeds niets. Verder boekte ze wel nog vooruitgang. Allereerst werd haar ademhaling ritmischer. Ze haalt nog steeds diep adem, maar nu is er ook meer regelmaat en houdt ze niet soms op het ademen. Voor ons misschien nog wel het belangrijkste is dat ze met haar handen bewoog. Het gebeurde allemaal plotseling, miden in de nacht. Mario was volgens mij bij haar. Ze kneep ineens in zijn handen en ze bewoog haar armen een beetje. Dit gebeurde nog een paar keer gedurende de dag, maar op een gegeven moment deed ze het niet meer. Dat was niet erg, het is vooral belagnrijk dat ze veel rust. De neurochirurg kwam 's  middags langs om te kijken of er iets gedaan zou worden aangezien ze nu een paar tekenen van bewustzijn had vertoond. Helaas zei hij dat ze nog steeds niet sterk en neurologisch actief genoeg was om te opereren. Elke operatie heeft natuurlijk complicaties en de kans was groot dat ze met een operatie alleen maar meer schade aan zouden richten dat ze zouden voorkomen. Bovendien is het belangrijk om te vertellen dat een operatie niet haar huidige status zal verbeteren, maar slechts het risico op een volgende bloeding verkleint. Aan het eind van de dag bewoog ze ook een keer met haar benen. Misschien waren haar benen wat meer 'geactiveerd' door de oefeningen die we soms met haar deden op advies van de fysiotherapeut (om spitsvoeten te voorkomen). Ze zouden haar dus helaas nog niet opereren, maar dat hadden we eigenlijk ook al wel verwacht. Desondanks hadden we toch weer een beetje hoop omdat ze vooruitgang heeft geboekt. Toch voel ik me verplicht te zeggen dat ze er nog lang niet is en dat alle verbetering niet per se herstel hoeft te betekenen. Het is nog steeds mogelijk dat het op een gegeven moment weer minder gaat, maar we houden hoop.