Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg. Ik beperk me tot de feiten aangezien anderen zelf al genoeg emoties hebben en de mijne daar niet bij nodig hebben. Ik begin pas op dag 4, dus dag 1-3 zijn terugblikken waar mogelijk informatie mist.
DAG 2
Gedurende de ochtend en het grootste deel van de middag bleef Jacqueline instabiel. Hoewel ze wel zelf de prikkel terugkreeg om te ademen, was ze fysiek niet sterk genoeg om de nodige spieren aan te spannen om de luchtpijp open te houden en slijm op te hoesten. Aan het eind van de middag stabiliseerde haar toestand. Haar bloeddruk, die voorheen erg laag was (rond de 70), steeg weer en was stabiel. Ook ademen ging beter, hoewel het soms nog onregelmatig was. Ook haar hart pompte weer sterker. Desondanks krijgt ze voor alles nog steeds ondersteunende medicijnen omdat ze nog niet sterk genoeg is om alles zelf te onderhouiden. Ze vertoonde wel de eerste tekenen van bewustzijn, hoewel zeer gering (zeer gering, denk niet dat ze meteen begrijpt wat ze ziet en hoort). Haar rechteroog vertoont geen pupilreflex, haar linkeroog heel gering. Wanneer ze hoest opent ze haar linkeroog (voor de bezoekers rechts) en kijkt om zich heen. Ze kijkt wel in de richting waar je staat, maar haar pupil is nog heel klein en ik betwijfel of ze ons wel zag. Met z'n drieën hebben we 's nachts bij haar gezeten, waarbij er steeds twee van ons sliepen en er één bij haar was.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten