Dag 19

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg. Ik beperk me tot de feiten aangezien anderen zelf al genoeg emoties hebben en de mijne daar niet bij nodig hebben.

DAG 19

Verassend genoeg was Jacqueline erg rustig 's middags. Ze lag rustig in bed en keek veel maar kalm om zich heen. Er kon ook redelijk met haar gecommuniceerd worden. Ze toonde blijheid en ontroering en gaf veelal antwoord op vragen die we stelden door midden van te knikken of haar hoofd te schudden. Ze had 's nachts niet geslapen en was dus wel moe, maar ze had geen pijn en niet zoveel last van slijm als gisteren. Ze hoest nog wel krachtig om het slijm kwijt te raken. Ze was ook koeler dan voorgaande dagen. Haar temperatuur was 37,6. Toen we weggingen zwaaide ze zelfs een beetje met haar linkerhand.

's Avonds was Jacqueline erg moe. Waarschijnlijk omdat ze 's middags zo alert was geweest, omdat haar bed net verschoond was en omdat ze net paracetamol gehad had. Mede dankzij de paracetamol was haar temperatuur nu bijna normaal, 37,3. Ze deed haar oog een paar keer open, maar had ze het grootste deel van de tijd dicht. Ze was wel heel rustig en alle metingen waren goed.