zondag 18 augustus 2013

Dag 37

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw , Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg

Dag 37

Vandaag was Jacqueline, goed wakker, en lag ze er rustig bij, was communicatief erg actief, praatte wat en gaf goed antwoord. Soms laat d'r geheugen haar een beetje in de steek, wanneer ze iets wil zeggen.( lijkt dan of ze de goede woorden niet kan vinden, of het moeilijk vind de zin te formuleren)
Ikzelf heb het idee, dat ze of te moe is, of ze toch teveel prikkels krijgt waardoor het boven even stokt
er waren nu ook 4 mensen bijna tegelijk aanwezig (is misschien toch iets te veel). zal het morgen eens aan haar vragen.

Tijdens het bezoek, hadden wij het over de belangstelling van haar collega's, en kwamen terloops op het feit dat zij op haar werk de hersenbloeding had gekregen, waarna haar collega's mij op mijn werk hadden gebeld.
Hierdoor werd zij even emotioneel ( zehad geen flauw idee hoe en waar zij de bloeding had gekregen )
dit is voor haar gelukkig een zwarte gat.
Ik zal dit onderwerp ook niet meer aankaarten en wacht totdat Jacqueline hier zelf om vraagt.

Haar rechteroog gaat af en toe wat meer open en zij kan er ook redelijk mee zien (zegt ze zelf)
ze ziet dan wel dubbel. Haar rechteroog kijkt ook (nog) niet dezelfde kant op als het andere oog.
 het wijkt iets naar rechts af. maar dit kan in de loop van de tijd nog veranderen.

Ze kan zich wanneer zij ligt, zich al goed opduwen met beide armen, om haar houding te veranderen.
Ook krijgt ze weer wat kracht in haar armen als ze zich aan de zijkant van het bed optrekt om op haar zij te gaan liggen.Vanmiddag trok ze vanuit ligstand allebei haar benen in een knikhouding, maar bij andere bewegingen met haar benen geeft ze zelf aan dat zij hier goed bij na moet denken. om dit te doen.

Het liggen op zaal doet haar goed, er is vanmiddag iemand bij gekomen, dus liggen ze er nu met z'n tweeen..



2 opmerkingen:

  1. Wonderlijk lieve Jacqueline! Wat ben ik dankbaar met jouw vooruitgang. Zo bijzonder kan het leven zijn. Na het diepe dal ben je langzaam omhoog aan het klimmen. Fantastisch!
    Jouw familie, vrienden en collega's worden hierin ook gesterkt.
    Jacq het gaat je lukken met de kracht van al die lieve mensen om je heen. Dikke knuffel Monique
    Peter fijn dat je de pen hebt overgenomen van je dochter. Heerlijk dat ze er even tussenuit is. Is trouwens haar voet (enkel/teen?)weer hersteld? Jacqueline had ons dit verhaal verteld. Hartelijke groeten, Monique

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ha Monique,

      Bdankt voor je reaktie.
      Maxime d'r voet is weer genezen, kan hem weer redelijk gebruiken, zal wel beter gaan op den duur

      Verwijderen