dinsdag 10 september 2013

Dag 61

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 61

Jacqueline had vandaag een rustige dag. Bij de ergotherapie kreeg ze een paar kleine opdrachtjes waarbij de therapeute een vinger of ander deel van de hand noemde en Jacqueline aan moest geven welke vinger o.i.d. dat was. Tijdens de fysiotherapie is ze eerst haar eigen gang afgelopen, heeft toen uitgerust, is toen één verdieping (twee trappen) omhoog gelopen, daar de gang afgelopen en toen weer naar beneden naar haar eigen kamer. Verder is de dag rustig verlopen. Jacqueline is nog wel emotioneel en is erg angstig voor het katheteriseren. Ze kan alles wel goed ophouden, maar plast haar blaas niet helemaal leeg. 

1 opmerking:

  1. en dit blog gaat over het herstel van mijn vriendin Jacqueline, geintje, hihihihihi ik vind het leuk om zo veel als mogelijk op jullie Super blog te reageren.
    het blijft gewoon zo fijn om steeds weer te lezen,( te kunnen lezen) hoe het met jacqueline gaat.
    vandaag was ik bij haar en mocht ook de fysio mee maken. de therapeute nam Jacueline mee, ZONDER hulpmiddelen, dus alleen aan de arm van de therapeut liep jacq de gang uit.
    bij het al eerder lezen van jacqueline loopt weer heb je (ik) gelijk het beeld van jacq voor de hersenbloeding, die manier van lopen is het niet. zij moet er echt veel moeite voordoen, nadenken én ontspannen bij iedere stap.ze doet het toch maar mooi!!!!!! ik was behoorlijk emotioneel toen ik haar door de gang zag lopen en realiseerde mij op dat voor mij mooie moment dat ik dit niet had verwacht een aantal weken geleden, ja wel gehoopt maar zo nu mee gemaakt te hebben, super, heerlijk. samen hebben we na de fysio lekker een bakkie thee gedaan en oa over vandaag gesproken, samen gehuild maar ook gelachen. ze heeft soms het gevoel dat ze tegen gehouden wordt om zo hard vooruit te gaan, ik zei dat dat misschien wel zo is maar met de goede bedoelingen, zoals bv een terug val, toen wij dit zo bespraken zei jacq dat zij niet zo bang is voor een terug val, komt tie dan zal die niet lang duren was onze conclusie. echt Jacqueline!!! heerlijk. ik weet bijna zeker dat zij aankomend weekend de mount everest zal beklimmen samen met haar kanjer.( ja ook over jou hebben we het gehad peet) ze is zo blij met jou en de kinderen met alles wat jullie nu samen doormaken, jacq is onwijs blij met jullie en waardeert dit alles enorm. Ik ben zo verschrikkelijk trots op haar, en zo blij dat wij nog steeds vriendinnen zijn.XXXXXXX Sorry dat het zo'n lang epistel is geworden, kan nu nog met moeite mijn vingers van de toesten halen zo vol ben ik van alles wat er met en rondom jacqueline gebeurt. heel veel liefs van Carolien.

    BeantwoordenVerwijderen