Dag 77

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 77

Vandaag is de dag dat de MRI scan wordt gemaakt, zoals al eerder geschreven, nou niet het onderzoek waar ze op zit te wachten, maar moet toch gebeuren.

S-morgens heb ik haar opgehaald en zijn we naar het MCH Westeinde gereden, ze was erg gespannen, op wat er komen zou gaan.

Nog even op haar ingepraat, had ook gelijk een CD meegenomen, voor als ze in de scan lag kon ze naar de muziek luisteren.

Eenmaal in de MRI kamer had ze het even te zwaar, veel indrukken, (het is ook een behoorlijk imposant apparaat) en alle voorzorgsmaatregelen, geven ook al geen fijn gevoel bij iemand die het er niet op heeft.

Ik zou meegaan dus voor mij gelden de zelfde maatregelen als voor Jacqueline, niets van metaal e.d.de kamer binnen.

Ze werd erg goed op haar gemak gesteld, ik moest achter de MRI gaan zitten zodat Jacqueline via een spiegel mij kon zien.

Oke ik naar achter naar de MRI om daar te gaan zitten, zit ik plotseling met mijn voeten vast aan de MRI (oeps vergeten dat ik mijn werkschoenen aan had, stalen neuzen) vond Jacqueline wel grappig.

De MRI maakt inderdaad een po... herrie, ik had oordopjes in en Jacqueline een koptelefoon met de muziek. na een kwartier was het gedaan en konden we weg. Achteraf vond ze het toch wel meevallen, alleen op het laatst maakte hij echt herrie (vond ik ook).

Toen ze eenmaal weer in het Sophia was, kreeg ze weinig rust na een half uur moest ze alweer naar de Fysio, voor haar dagelijkse wandeling en trappen beklimmen.

Gelijk daarna haar eerste fitness sessie, fietsen 1 kilometer, het leek haar veel meer, daarna  een soort fietsen met haar armen, en duwen met haar armen.

Toen ze daarna op haar kamer op bed lag was ze toch wel moe (hoe zou dit nou komen!!).

's-avonds nog even langs geweest, en een kopje koffie gedronken. hebben het nog even over HET oog gehad, en ze zegt dat ze wanneer ze naar mij kijkt mijn gezicht wel wazig ziet maar er omheen scherper ziet. ook bij ander voorwerpen is dit het geval

Morgen toch maar het externe buro bellen om dit door te geven, had ze gisteren niet duidelijk gezegd, en dus niet begrepen

De dag die als 'Het Zwaard van Damocles' boven haar hoofd hing is al met al toch goed verlopen.

Moet toch nog even kwijt dat ik zeer trots ben op Jacqueline, die alles toch maar trotseert, en overwint.

Dag 76

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 76

Vandaag een drukke dag voor Jacqueline, een onderzoek voor haar ogen en een gesprek met de Neurochirurg plus de normale activiteiten.

Het onderzoek met het externe bureau, ging goed, moest net als bij de opticien vanaf een bord lezen,daarna een aantal regels lezen op een blad, waarbij de letters hoe langer hoe kleiner werden.
hieruit blijkt inderdaad dat Jacqueline haar rechteroog (het zgn probleemoog) een stuk minder is dan het goede linkeroog, wat hier de precieze oorzaak van is weten ze niet, ook omdat er geen afwijkingen aan haar oog te vinden zijn (het netvlies, de lens, hoornvlies e.d.) zijn in orde.een bril met een bepaalde sterkte heeft ook geen effect op eventueel scherper zien. misschien dat er in de hersenen toch iets beschadigd is (of dat er daar nog  bloed zit) wat dit probleem veroorzaakt.

Dit alles is nog gissen, morgen heeft ze een MRI scan en misschien is dit dan te zien, maar het kan ook van niet.

Wanneer er met de MRI ook niets uitkomt werden wij wel geadviseerd contact op te nemen met een oogspecialist om dit voorval uit te leggen, en te zien wat die er van vindt.

Uiteraard is Jacqueline hier erg teleurgesteld over, ze had gehoopt dat dit met een bril op te lossen was geweest, maar helaas dit is niet het geval.

Wel viel het de optometrist op dat Jacqueline haar rechteroog toch goed gebruikt b.v met iemand aankijken kijkt ze toch iemand met beide ogen aan. (wel dwaalt het oog dan af en toe af naar de buitenkant) maar dit komt omdat de binnenste oogspieren (nog) niet sterk genoeg zijn. dit kan inderdaad nog wel een half jaar duren.

Het gesprek met de Neurochirurg was ook niet wat ze ervan verwacht had, het was meer een gesprek van hoe het met haar ging e.d. (iets wat wij ook al tegen haar gezegd hadden) en toch had ze er andere verwachtingen van( meer zoiets van alles komt goed. en u kunt in een later stadium weer functioneren als van voor de hersenbloeding). 

Wel was de neurochirurg verbaasd dat wij eerst een gesprek met hem hadden en dan morgen pas de MRI in plaats van andersom. want dan had hij misschien al iets geweten. nu moet daar weer een afspraak voor worden gemaakt. Mocht er iets niet helemaal goed zijn dan horen wij dit natuurlijk gelijk.

Dus een dag die niet zo positief was uitgevallen als dat we verwacht hadden, ze was dan ook erg emotioneel toen we weer terug waren.

Dag 75

Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

Dag 75

Vandaag heeft Jacqueline, weer een goede dag gehad, het gesprek met de revalidatiearts was goed verlopen.
A.s. weekeind mag Jacqueline vrijdagavond al naar huis en hoeft pas zondagavond weer terug te zijn
De arts was tevreden en op 27 oktober hebben zij weer een gesprek, om te kijken wanneer ze naar huis mag, en of dit haalbaar is.

De therapie was ook goed gegaan, zelf was ik deze dag vrij en kon ik zelf de therapie meemaken.
eerst moest ze vrij lopen (dus zonder rollator) en ging ze met de therapeute de gang op, ze bleven lang weg achteraf waren ze ook nog eens met de trap naar de 5e etage gegaan, dus vier trappen op.
en weer terug. dit alles zonder rollator !!.

Hierna moest ze evenwichts-oefeningen doen op een omgekeerd halfronde zachte bal gaan staan. je evenwicht bewaren en een bal vangen. dit ging ook best goed. Ze kreeg ook complimenten van de therapeut in de trend van "En dat voor iemand die een zware hersenbloeding heeft gehad"

Ben zelf ook erg trots op haar.

Ook nog even met de therapeute besproken, dat Jacqueline vind dat haar linkerbeen zwakker is dan het rechterbeen (terwijl dit been in het begin eigenlijk verlamd was). de therapeute vond dit inderdaad vreemd en zou haar dossier nog eens nakijken wat er precies aan de hand was in het begin.

Al met al weer een goede dag, met weer vooruitgang.

Dag 74

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 74

Jacqueline was vrolijk vandaag. Ze had 's ochtends bij de fysiotherapie drie keer de gang af gelopen zonder rollator. Hoewel ze zich nog wel een beetje onzeker en gespannen voelde vond ze het wel leuk. Toen we het over haar oog hadden, vertelde ze dat ze met haar slechte oog dat waar ze aandacht aan besteed (zoals een persoon waar ze mee zit te praten) niet scherp ziet, maar de achtergrond wel. Dus eigenlijk precies het tegenovergestelde van wat je met 'normaal' zicht hebt. 

Dag 72 & 73

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 72 &73  - Weekend

Jacqueline vond het erg fijn om weer thuis te zijn. Ze ging helaas wel weer meteen opruimen. Ze loopt in huis niet zo zeker als ze op het Sophia doet door alle drempels. Ze zat wel flink in over de onderzoeken van komende week. 

Dag 71

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 71

Sorry, berichtje vergeten. Weinig te melden.

Dag 70

Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.

DAG 70

Jacqueline is vandaag tijdens de fysiotherapie even naar buiten geweest. Ze is met haar rollator naar buiten gelopen, over de parkeerplaats, over de tramrails, over de oversteekplaats naar de andere kant van de straat en weer terug. Het ging goed, maar ze vond het wel vermoeiend. De fysiotherapeute heeft gezegd dat ze denkt dat Jacqueline over vier weken weer gewoon kan lopen en de dagelijkse dingetjes kan doen. De logopediste zei gisteren dat ze Jacqueline eigenlijk niet verder kan helpen. Morgen wordt overlegd of ze komend weekend thuis mag blijven slapen, maar de kans is groot dat dat goed is. De ergotherapeut merkte namelijk ook op dat het eigenlijk beter zou zijn voor Jacqueline omdat ze dat niet weer naar beneden en omhoog hoeft. Verder had Jacqueline nog wat zorgen over het onderzoek van gisteren, maar daar heb ik haar gerust over kunnen stellen.