Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg
Dag 63
Vandaag had Jacqueline, weer fysio en d'r rollator gekregen, zelf vond ze het lopen achter de rollator wel gaan, maar dacht ze zelf dat ze met haar linker voet een beetje sleepte.
( dan moet de catwalk nog maar even wachten. ;-D )
Met de fysio samen hebben ze weer de trappen van het Sophia bedwongen. van de 3e naar de 4e etage, en daarna door naar de 5e. Op de vraag van de fysio, "zullen we nog een trap doen", waarop Jacqueline zei oke goed, stonden ze ineens voor het dak.
Ze had geen flauw idee dat ze 6 trappen op had gelopen, en dus ook weer 6 naar beneden. ongelooflijk waar ze de kracht vandaan haalt, maar ben wel enorm trots op haar.
Het weekeind mag ze naar huis, ze had gehoopt op een overnachting maar dat zit er waarschijnlijk nog niet in, ze heeft de ergotherapeut hier nog niet over gehoord.
Ook is haar oog enige uren afgeplakt geweest, vond ze wel prettig, alleen nu zonder afplakken, schijnt ze een beetje dubbel te zien. iets om in de gaten te houden, en na te vragen hoe dit kan.
Echter is er geen oogarts in het revalidatiecentrum.
Misschien een goede vraag voor de Neurochirurg, waar ze binnenkort naar toe moet voor controle.
Al met al gaat Jacqueline behoorlijk goed vooruit, en kijkt ze halsreikend uit naar het weekeind.
donderdag 12 september 2013
woensdag 11 september 2013
Dag 62
Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.
Dag 62
Vandaag heeft Jacqueline weer fysio gehad, en heeft ze de gang 1 keer op en neer en, 3x de trap op en af gelopen.
Morgen krijgt ze een rollator om het lopen mee te oefenen, wij hebben haar geadviseerd hiermee te beginnen als er bezoek bij is, voor het geval ze mocht vallen. ( je weet maar nooit)
De fysio gaat overleggen of ze het weekeind naar huis kan, in ieder geval tot de avond. Maar gezien Jacqueline eigenlijk op iedere etage op haar gemak kan uitrusten, (er is plaats genoeg voor een stoel) zal dit waarschijnlijk geen probleem zijn.
Morgen gaan ze ook op verzoek van Jacqueline haar oog voor een bepaalde tijd afplakken, ze heeft er af en toe toch wel hinder van, vooral als ze iets wil lezen.
Voor de rest vult ze de dag met rusten en rondrijden wanneer ze niet naar de ergo of fysiotherapie hoeft.
Dag 62
Vandaag heeft Jacqueline weer fysio gehad, en heeft ze de gang 1 keer op en neer en, 3x de trap op en af gelopen.
Morgen krijgt ze een rollator om het lopen mee te oefenen, wij hebben haar geadviseerd hiermee te beginnen als er bezoek bij is, voor het geval ze mocht vallen. ( je weet maar nooit)
De fysio gaat overleggen of ze het weekeind naar huis kan, in ieder geval tot de avond. Maar gezien Jacqueline eigenlijk op iedere etage op haar gemak kan uitrusten, (er is plaats genoeg voor een stoel) zal dit waarschijnlijk geen probleem zijn.
Morgen gaan ze ook op verzoek van Jacqueline haar oog voor een bepaalde tijd afplakken, ze heeft er af en toe toch wel hinder van, vooral als ze iets wil lezen.
Voor de rest vult ze de dag met rusten en rondrijden wanneer ze niet naar de ergo of fysiotherapie hoeft.
dinsdag 10 september 2013
Dag 61
Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.
DAG 61
Jacqueline had vandaag een rustige dag. Bij de ergotherapie kreeg ze een paar kleine opdrachtjes waarbij de therapeute een vinger of ander deel van de hand noemde en Jacqueline aan moest geven welke vinger o.i.d. dat was. Tijdens de fysiotherapie is ze eerst haar eigen gang afgelopen, heeft toen uitgerust, is toen één verdieping (twee trappen) omhoog gelopen, daar de gang afgelopen en toen weer naar beneden naar haar eigen kamer. Verder is de dag rustig verlopen. Jacqueline is nog wel emotioneel en is erg angstig voor het katheteriseren. Ze kan alles wel goed ophouden, maar plast haar blaas niet helemaal leeg.
maandag 9 september 2013
Dag 60
Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg
Ze heeft vandaag bij de ergotherapie zelfs koffie gezet en een ei gebakken. Het koffiezetapparaat was toevallig dezelfde als die wij hebben en Jacqueline had (juist) geschat hoeveel water en koffie erin moest. Ook het ei bakken ging goed. Het bleef niet heel, maar ze had tegen de therapeute gezegd dat ze dat thuis ook altijd doet en dat ze daarom ook altijd kant en klare pannenkoeken koopt. Dit moest ze allemaal staand doen. Om haar evenwicht te houden hield Jacqueline het aanrecht vast of leunde ze er tegenaan. De ergotherapeute was erg tevreden. De koffie en het ei waren allebei goed . Ze was tevreden dat Jacqueline zelf een manier had gezocht om in evenwicht te blijven en tevens dat ze hulpstukken had gebruikt tijdens het bakken (zoals een spatel).
Dag 60
Vandaag weer een stapje verder, Jacqueline is van haar stoma(deze was alleen nog voor haar urine) verlost.
Weer een hele opluchting voor haar, het ging zo goed als pijnloos. Dus nu moet de blaas het weer zelf gaan doen, mocht dit niet goed lukken dan zullen ze haar moeten katheteriseren.
Ze vindt dat maar niks dus maakt ze zich behoorlijk zorgen, voor het geval het onverhoopt toch moet gebeuren.
Ze heeft vandaag bij de ergotherapie zelfs koffie gezet en een ei gebakken. Het koffiezetapparaat was toevallig dezelfde als die wij hebben en Jacqueline had (juist) geschat hoeveel water en koffie erin moest. Ook het ei bakken ging goed. Het bleef niet heel, maar ze had tegen de therapeute gezegd dat ze dat thuis ook altijd doet en dat ze daarom ook altijd kant en klare pannenkoeken koopt. Dit moest ze allemaal staand doen. Om haar evenwicht te houden hield Jacqueline het aanrecht vast of leunde ze er tegenaan. De ergotherapeute was erg tevreden. De koffie en het ei waren allebei goed . Ze was tevreden dat Jacqueline zelf een manier had gezocht om in evenwicht te blijven en tevens dat ze hulpstukken had gebruikt tijdens het bakken (zoals een spatel).
Vandaag heeft ze weer achter de rollator door de gang gelopen, en ook de trap heeft ze weer 2 keer gedaa,n de laatste keer kon ze zelfs op een "normale manier" de laatste 2 treden nemen!!
de fysio was tevreden en zelf was ze er ook weer tevreden over.
.
zondag 8 september 2013
Dag 59
Dit blog gaat over het herstel van mijn vrouw, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg
Dag 59
Vandaag de 2e dag dat Jacqueline weer naar buiten mag, ik kwam haar ophalen om 10:00 uur en toevallig zat ze net bij de uitgang, ja ja.
Goed, de rolstoel achterin de auto en op pad, zoals al bleek deze dag zou in het water vallen, de ene bui na de andere.
Toen opperde ze om naar mijn broer en schoonzus te gaan, die haar het laatst in het Westeinde hebben gezien, dus die vielen van de ene verbazing in de andere. wat Jacqueline zichtbaar goed deed.
Ze heeft weer enige stukken gelopen met ondersteuning van mij Ik ben er achter dat wanneer ik Jacqueline in haar middel ondersteun, en zij met haar handen op mijn onderarmen rust, het lopen toch beter gaat, dan bij het ondersteunen onder haar oksels (ze gaat dan een soort van verkrampt hangen en kan met haar armen geen controle uitvoeren).
Dus al met al een geslaagd weekeind, volgende week wil ze toch proberen de Mount Everest te beklimmen (oftewel ons eigen huis). met meer trappen dat ze gewend is. want ze wil zo graag een dagje in haar eigen huis doorbrengen. en krijg dat maar eens uit haar hoofd gepraat!!
Ik heb dan ook wijselijk toegegeven, met de opmerking, "alleen in overleg met de fysio en ergotherapeut(e)"
Dag 59
Vandaag de 2e dag dat Jacqueline weer naar buiten mag, ik kwam haar ophalen om 10:00 uur en toevallig zat ze net bij de uitgang, ja ja.
Goed, de rolstoel achterin de auto en op pad, zoals al bleek deze dag zou in het water vallen, de ene bui na de andere.
Toen opperde ze om naar mijn broer en schoonzus te gaan, die haar het laatst in het Westeinde hebben gezien, dus die vielen van de ene verbazing in de andere. wat Jacqueline zichtbaar goed deed.
Ze heeft weer enige stukken gelopen met ondersteuning van mij Ik ben er achter dat wanneer ik Jacqueline in haar middel ondersteun, en zij met haar handen op mijn onderarmen rust, het lopen toch beter gaat, dan bij het ondersteunen onder haar oksels (ze gaat dan een soort van verkrampt hangen en kan met haar armen geen controle uitvoeren).
Dus al met al een geslaagd weekeind, volgende week wil ze toch proberen de Mount Everest te beklimmen (oftewel ons eigen huis). met meer trappen dat ze gewend is. want ze wil zo graag een dagje in haar eigen huis doorbrengen. en krijg dat maar eens uit haar hoofd gepraat!!
Ik heb dan ook wijselijk toegegeven, met de opmerking, "alleen in overleg met de fysio en ergotherapeut(e)"
zaterdag 7 september 2013
Dag 58
Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.
Dag 58
Eindelijk!! vandaag mag Jacqueline, een aantal uurtjes weg uit het Sophia, om even haar gedachten te verzetten, en om te kijken hoe dit alles gaat.
Gisteren hadden wij afgesproken dat ze om ongeveer 10:00 uur zou bellen om te zeggen dat ze klaar was. nou ongeveer 10:00 uur, het was exact 10:00 uur toen ze belde, en hoe laat ik er kon zijn.
Jacqueline opgehaald, haar rolstoel achter in de auto, en naar haar moeder gereden, daar kwam de eerste test!!(ze mag dan wel weg, maar is toch ook gelijk een therapie-sessie voor haar, alleen zonder fysio of verpleegsters) dus spannend. met ondersteuning van mij een trap op van 7 treden, en een gang door van een meter of 10. ze was blij dat ze zat.
We hebben lekker koffie gedronken en over van alles en nog wat gepraat. de kinderen kwamen later. Later zijn we gaan wandelen in het Zuiderpark (Jacq uiteraard in haar rolstoel), en hebben daar nog wat gegeten en gedronken
Jacqueline kon alles prima volgen en vond het niet echt vermoeiend.
Om 16:00 uur was ze weer terug in het Sophia, ze was toen wel behoorlijk moe.
Dag 58
Eindelijk!! vandaag mag Jacqueline, een aantal uurtjes weg uit het Sophia, om even haar gedachten te verzetten, en om te kijken hoe dit alles gaat.
Gisteren hadden wij afgesproken dat ze om ongeveer 10:00 uur zou bellen om te zeggen dat ze klaar was. nou ongeveer 10:00 uur, het was exact 10:00 uur toen ze belde, en hoe laat ik er kon zijn.
Jacqueline opgehaald, haar rolstoel achter in de auto, en naar haar moeder gereden, daar kwam de eerste test!!(ze mag dan wel weg, maar is toch ook gelijk een therapie-sessie voor haar, alleen zonder fysio of verpleegsters) dus spannend. met ondersteuning van mij een trap op van 7 treden, en een gang door van een meter of 10. ze was blij dat ze zat.
We hebben lekker koffie gedronken en over van alles en nog wat gepraat. de kinderen kwamen later. Later zijn we gaan wandelen in het Zuiderpark (Jacq uiteraard in haar rolstoel), en hebben daar nog wat gegeten en gedronken
Jacqueline kon alles prima volgen en vond het niet echt vermoeiend.
Om 16:00 uur was ze weer terug in het Sophia, ze was toen wel behoorlijk moe.
"s-avonds ben ik nog even langs geweest, en nog zitten praten over de eerste paar dagen van haar ziekte, nu begrijpt ( tussen de tranen door pas hoe enorm veel geluk ze heeft gehad ) en wat haar ouders toch bedoelde met "ze is een vechter"
Dit soort gesprekken grijpen haar enorm aan, en een verzoek aan allen, het hier niet over te hebben, en ze deze verhalen, wanneer ze hierom vraagt toch liever van mij hoort.
vrijdag 6 september 2013
Dag 57
Dit blog gaat over het herstel van mijn moeder, Jacqueline, die vrijdag 12 juli 2013 een ernstige hersenbloeding kreeg.
DAG 57
DAG 57
Vandaag was een rustige dag voor Jacqueline. Ze had vanochtend alleen Sport en spel, maar dat bestond uit alleen een kort intake gesprek. 's Middags had ze fysiotherapie en omdat het tijdens het bezoekuur was en het buiten pijpenstelen regende ben ik blijven kijken. Jacqueline heeft eerst met de rollator de hele gang af gelopen (niet de halve, zoals eerst). Aan het eind heeft ze even gepauzeerd en daarna liep ze terug. Ze heeft toen weer even uitgerust en heeft daarna nog de trap op en afgelopen. Jacqueline geeft aan nog veel na te moeten denken over het lopen, maar desondanks loopt ze best snel. Achter de rollator loopt ze nog wel met opgetrokken schouders, maar daar wijst de fysiotherapeute haar op. Voor de fysiotherapie was Jacqueline best opgewekt, maar na de fysiotherapie was ze toch wat vermoeid en daardoor wat emotioneler. Morgen en zondag mag Jacqueline een dagje weg (ze overnacht wel op het Sophia) zodat ze even iets anders ziet en iets anders kan doen.
Abonneren op:
Posts (Atom)