Dag 58
Eindelijk!! vandaag mag Jacqueline, een aantal uurtjes weg uit het Sophia, om even haar gedachten te verzetten, en om te kijken hoe dit alles gaat.
Gisteren hadden wij afgesproken dat ze om ongeveer 10:00 uur zou bellen om te zeggen dat ze klaar was. nou ongeveer 10:00 uur, het was exact 10:00 uur toen ze belde, en hoe laat ik er kon zijn.
Jacqueline opgehaald, haar rolstoel achter in de auto, en naar haar moeder gereden, daar kwam de eerste test!!(ze mag dan wel weg, maar is toch ook gelijk een therapie-sessie voor haar, alleen zonder fysio of verpleegsters) dus spannend. met ondersteuning van mij een trap op van 7 treden, en een gang door van een meter of 10. ze was blij dat ze zat.
We hebben lekker koffie gedronken en over van alles en nog wat gepraat. de kinderen kwamen later. Later zijn we gaan wandelen in het Zuiderpark (Jacq uiteraard in haar rolstoel), en hebben daar nog wat gegeten en gedronken
Jacqueline kon alles prima volgen en vond het niet echt vermoeiend.
Om 16:00 uur was ze weer terug in het Sophia, ze was toen wel behoorlijk moe.
"s-avonds ben ik nog even langs geweest, en nog zitten praten over de eerste paar dagen van haar ziekte, nu begrijpt ( tussen de tranen door pas hoe enorm veel geluk ze heeft gehad ) en wat haar ouders toch bedoelde met "ze is een vechter"
Dit soort gesprekken grijpen haar enorm aan, en een verzoek aan allen, het hier niet over te hebben, en ze deze verhalen, wanneer ze hierom vraagt toch liever van mij hoort.